Goldman Sachs CEO gets $100 mln in pay, stock

 

For Selling Stock

First of all if you want to get rich in a stock market never listen to me ( Massoud )

because if I knew what to do , wouldn’t be looking to

drive part time as a second job

Whenever stocks drop heavily right when the market opens, never sell.

This is usually caused by alot of overnight sells, as well as selling on some bad information. Always wait, say 45 minutes to an hour after the fact. There tends to be a slight rebound due primarily to overselling

on fear. Then the price will sort of find a home the rest of the day

For Buying Stock
I always liked the end of the day, like 5 minutes before the close. Or else like today or yesterday, after about an hour in the morning, if a stock has heavily dropped

To Write Anousheh
If you would like to mail something to Anousheh, please use the following address.  Please note that packages do not go directly to Anousheh.  All packages and letters are screened first.  Unfortunately, due to the heavy volume of mail Anousheh receives, she cannot promise to answer every letter although she appreciates them all.

Anousheh Ansari
6101 W. Plano Parkway
Suite 201
Plano, Texas 75093

Personal messages to Anousheh via email:
If you wish to contact Anousheh, you may do so by one of the following methods.  Please note that these emails do not go directly to Anousheh but are screened and sometimes redirected to the proper person or organization to be addressed.  Unfortunately, due to the heavy volume of mail Anousheh receives, she cannot promise to answer every letter although she appreciates them all.

Email:  Anousheh@anoushehansari.com

To speak or write to someone who speaks Farsi:
If you need to speak or write a message to Anousheh in Farsi,  then you must contact Katayon Haghighi.

Email: Katayon@ezadcorp.com
Office:  214.278.1813

$2.48 on the RBOB, how can oil = $105 (up 75%) and RBOB = $2.60 (up 4.8%) in March 2008. I just don't get it.....can someone explain that to me. What am I missing? I am sure the refining stx are asking the same Q. (WNR, TSO, VLO, FTO, SUN)

Virulent wheat fungus spreads to Iran, Asia crops threat, UN says - DJ

DJ reports a virulent wheat fungus, previously found in East Africa and Yemen, has spread to Iran, and a U.N. food agency warned Wednesday that it could be heading across Central and the Indian subcontinent. The Food and Agriculture Organization said about 80% of all wheat varieties planted in Asia and Africa are susceptible to wheat stem rust - a fungus capable of destroying entire fields. Laboratory tests have confirmed the presence of the fungus in western Iran, a development which raises the alert for crops of major wheat producers like Afghanistan, India, Pakistan, Turkmenistan, Uzbekistan and Kazakhstan, the FAO said in a statement

VeraSun - at its Aurora plant - bought its corn today for a frightening $5.33 per bushel. Ethanol futures, however, managed to overshadow the record-setting gain by climbing 4.1 cents to $2.401 per gallon (Remember: 1 gallon of ethanol = 2.8 bushels of corn

 

A national tantrum against the United States is in full flourish, expressed in popular culture through such things as the rabidly anti-American film Valley of the Wolves. Wildly successful, and hailed by most of Turkey's leading politicians, the film shows American soldiers shooting Iraqi civilians in order to harvest their organs for sale to Jewish doctors. From the American way of looking at things, the Turks seem to have gone barking mad

. Dr. Taspinar writes

As the Cold War came to an end, so did the era of ideology. It was as if Turkey had suddenly once again returned to its formative decades of the 1920s and 1930s, during which Ataturk's Ankara faced multiple Kurdish-Islamic rebellions challenging the secularist and nationalist precepts of Kemalism. This is mainly because the central point that I would like to emphasize is that Turkey’s anti-Americanism essentially stems from Turkey’s own identity dilemma. At its roots, Turkey’s current wave of distrust of the United States is Kemalist identity problem

By promoting "moderate Islam" on the Turkish model, Taspinar adds, America undermined the secular state founded by Kemal Ataturk, the founder of the modern Turkish state after the collapse of the Ottoman Empire after World War I. That is why secular Turkish nationalists hate America just as much as Turkish Islamists

ژTaspinar writes

 

America's advocacy of "moderate Islam" against the "radical Islam" in the Middle East worries Turkey the most. Turkey being portrayed as a model within the moderate Islam project has been conceived as a support for the moderate Islam in Turkey, thereby led to a clash between America’s approach and Turkey’s laic and Kemalist identity. Already alarmed over the landslide victory of Justice and Development Party (AKP), the Republic’s laic reflexes have become overwhelmingly concerned with the "model" expression of the US, which allegedly promoted Turkey’s moderate Muslim identity. In the aftermath of his victory, Washington’s invitation to the AKP Chairman Tayyip Erdogan, who was not confirmed as a prime minister then, was perceived [by the Turkish intellectuals] as the weakening of the secular foundations of Ataturk’s republic by the United States.

Ataturk suppressed Islam ruthlessly, banning Islamic dress, emancipating women, requiring universal secular education, and crushing armed Islamist resistance to his reforms. Ultimately he failed; the artificial secular culture of Turkishness that Ataturk sought to conjure from the pre-Islamic Anatolian past left a vacuum which the new Islamism gradually has filled. Nobel Prize winner Orhan Pamuk, as I reported earlier, portrays this vividly in his novel, Snow.

Turkey is enmeshed in a terrible battle for its national identity, in which neither the secular nor the Islamist parties have any use for "moderate Islam". The Islamists do not wish to be moderate, and the Kemalists know that the Islamists are not moderate. By pursing the phantasm of a "moderate" Islam as harmless as George W Bush’s Methodism, Washington’s strategists have succeeded in enraging both sides in the battle.

I have never believed that such a thing as "moderate Islam" exists, any more than I believe that "moderate Christianity" exists. Either Jesus Christ died to take away the sins of the world, or he did not; if one believes that Jesus was just another preacher with a knack for parables, one quickly will be an ex-Christian. Either God dictated a final revelation to Mohammed which invalidates the corrupted scriptures of Jews and Christians, and the sign of the crescent should rise above the whole world, or he did not. Turkey’s Islamists are not moderates; they are Islamists, and they despise the United States for religious and

cultural reasons, as much as Turkish nationalists despise the United States for making Turkey into a laboratory rat for religious reform

The common hatred of Kemalist nationalists and Turkish Islamists for America bears on why Turks have the worst opinion of Christianity of any people in the world. According to a 2005 Pew survey, only 21% of Turks have a favorable opinion of Christianity, compared to 33% of Moroccans, 58% of Jordanians, and 58% of Indonesians. [3] The Kemalists dislike Christians because the Kemalists are atheists, and the Islamists dislike Christians because they are Islamists. Christian America gets no sympathy from either side

That is only part of the story; Kemalism defined as Turks the Kurdish fifth of Turkey's population, suppressing their language and customs as brutally as it suppressed Islamic dress. As a leader of the "Young Turk" government, Ataturk bore at least some responsibility for the genocide against the Anatolian Armenians starting in 1915. The Turkish government enlisted Kurdish tribes to do most of the actual killing, in return for what formerly was Armenian land. It is this crime that made the Kurds preponderant on Turkey’s Eastern borders, and left them to threaten Turkey’s territorial integrity

That is where Taspinar's analysis converges with the thoughts I published last week. He wrote in 2005,

The debate on Turkey's role in the promotion of "moderate Islam" and as a "model" had already created anti-Americanism within the Turkish elite. The Kurdish issue, in contrast, has carried this anti-American sentiment to public and rejuvenated nationalist reactions. Today almost everyone in Turkey - of course we also include the intellectuals in this category - thinks that Washington supports a Kurdish state in Iraq. The ones who do not necessarily believe that Washington pursues this policy on purpose are nevertheless inclined to think that America’s policies will eventually result in a similar scenario

As I wrote last week, the prospect of a tri-partite division of Iraq, endorsed by the US Senate in a 75-23 vote last month, confirmed Ankara’s worst fears. Virtually all the Senate Democrats and half the Republicans now endorse partition as an exit strategy for the United States. No one but the most abject toady of the Washington administration or a blinkered ideologue can come up with an exit strategy for Washington other than partition. Partition implies the realization of Turkey's worst nightmare (and one of the nastier nightmares for Iran and Syria), namely an independent Kurdish state with its capital at Kirkuk, the "Kurdish Jerusalem", sitting on abundant oil revenues

In this respect Turkey is far from paranoid: a Kurdish state does threaten Turkey's territorial integrity, because the state that Kemal fashioned 80 years ago was badly made to begin with. That is something that today’s Kemalists cannot admit, for their only weapon against the encroachment of political Islam is the integrity of Ataturk's secular constitution

As Taspinar observed in 2005, "that the Kurds refer to Kirkuk as 'our Jerusalem' causes disturbance. In this context, not only Turkey's reaction evokes fear, but there is also a legitimate anxiety over a potential civil war following from Kirkuk's uncertainty." His analysis is correct, but nowhere is it written that Washington must try to avert a Turkish civil war. America's civil war was the best and bravest thing it ever accomplished; it washed away the stain of slavery with an ocean of blood. The cost was terrible, but human freedom is beyond price. If Turkey requires a civil war to choose between a Western and Islamic identity, who is to say that what was good for

America is not the cure for Turkey as well

Kurdish independence cannot long be prevented; Iraqi Kurdistan is independent in all but name, and the devolution of Iraq is only a matter of time. In a well-ordered world the Kurds of eastern Turkey would be able to vote on whether to remain in Turkey or to join Kurdistan, just as the Saarland chose to join France rather than Germany in 1947. But Kurdish secession would tear apart the fragile bonds that hold the Kemalist state together, and for that reason the Islamists and the Kemalists will unite to prevent it by almost any means necessary.It does not matter whether the US Congress passes a resolution on the Armenian genocide. Irregardless, the tragedy will proceed. I would vote for such a resolution if asked, because my religion forbids me to bear false witness, and the governments of world powers must stand as witnesses to the fate of peoples. But the 3 million citizens of the small surviving state of Armenia are not actors in this tragedy; rather, the ghosts of their murdered brethren in western Armenia haunt the geopolitical stage as a silent chorus

WASHINGTON - After confessing to slaughtering 180,000 Kurds and plotting to build a doomsday nuke, Iraqi dictator Saddam Hussein was so upset when his FBI interrogator left for home that he cried like a baby

FBI Special Agent George Piro whipped out two Cuban Cohibas - Saddam's favorite cigar - and they smoked on the patio behind his cell at Baghdad's airport

"When we were saying bye, he started to tear up," Piro recalled in the new book "The Terrorist Watch: Inside the Desperate Race to Stop the Next Attack

The self-effacing G-man was hardly surprised - he had spent nearly a year carefully becoming Saddam's best friend in a successful ploy to extract confessions from the notorious brute.

Piro's inside account of spending up to seven hours a day, every day, for eight months with Saddam is revealed in the new book by journalist Ronald Kessler.

Piro, then 36, began grilling Saddam in early 2004

Instead of bright lights, loud music or waterboarding, the Beirut-born Arabic speaker - who immigrated to the U.S. as a teen - built a rapport with the dictator nabbed in a spider hole. He treated him with respect and took care of his every need

On his birthday, Piro showed Saddam news clippings showing that Iraqis no longer celebrated the date. But then the agent gave him baklava Piro's Lebanese mother sent him in Baghdad.

They talked about sports and Saddam's pulp novels, and soon the despot was spilling his guts over thick cups of Folger's

Saddam never used body doubles - as was widely believed - because no one could "play" him, Piro quoted Saddam as saying

He admired Americans, particularly ex-Presidents Bill Clinton and Ronald Reagan - but loathed the two Bushes he fought wars with

The "Butcher of Baghdad" also confessed he ordered Kurdish civilians gassed and slaughtered thousands more, their remains left in mass graves

Until 9/11, Saddam thought UN sanctions would go away and he could make a nuclear bomb. His prewar weapons of mass destruction deceptions were a ruse to convince Iran - whom he feared - that he had an arsenal

Kessler said Saddam trusted Piro more than his own monstrous sons Uday and Qusay, for whom he had little love before G.I.s gunned them down.on a "cute" American nurse. And despite praying and reading the Koran, he had a fondness for whiskey and cigar

 It happened during the first week of May in 1988. In the village of Askar near the banks of the Lesser Zab River a child was ailing. The grandparents decided to take the grandchild with them and to go to see a doctor in the nearby town. They left their village in the morning. Luckily, the medical check did not show anything serious. But the relief gave way to sheer horror when they returned home in the late afternoon

The grandparents and the child were the only survivors out of a family, which had comprised 30 people in the morning. Eight grown-ups and 19 children had been surprised by bombardments while gathering for lunch and had evidently been killed within minutes in an attack with poison gas carried out by Iraqi armed forces

Even today, in 2008, Shirin – Austrian of Kurdish origin, who had fled Iraqi Kurdistan in 1976 – fights for her countenance when she gives this report in Vienna. She has received it from her late mother, who stemmed from Askar. At the same time she feels bitter considering the fact that apart from Halabja on March 16th, 1988 the many series of poison gas attacks causing mass murders of her people over a period of two years were scarcely noticed on an international level. Contrary to Halabja in all those cases there was no Iranian machinery of martial propaganda like the one that spread news and pictures of the dead numbered 5.000 globally

In fact the so-called operation “Anfal” comprised eight series of attacks with chemical bombs in different Kurdish regions and settlement areas from February 23rd to September 6th, 1988 alone. The total number of fatalities is given as 180.000. Thousands of villages were depopulated and devastated. Homes left intact by Kurdish refugees as far as to the petrol-rich city of Kirkuk were Arabized, all their properties snatched

By the way, the Arabic term “Anfal” is taken from Koran and means prey of war

But the poison gas assaults by Iraqi forces had already begun the year before those operations. In a special dossier Institut Kurde de Paris specifies 18 attacks with dates, villages hit and numbers of wounded and dead for the period from April 15th to September 14th, 1987.

The fact that Iraq not just possessed but doubtlessly deployed weapons of mass destruction in those days tragically neither raised concern with an international alliance of states nor did it provoke any action on their behalf. This should still take a lot of time – across the Kuwait-war 1990/91 and until 2003, when the alleged menace by such weapons supplied the false pretences for the invasion by the US-led coalition and finally led to the toppling of Saddam

While the dramatic social, economical and political consequences of those state-ordered mass-gassings strain the situation of the Middle East and world politics up to the presence there is still much to be done to complete the evaluation of this youngest but one tragedy of the Kurds in newer history (before the flight of millions in the aftermath of Gulf War II about Kuwait in 1991). Saddam’s overhasty execution, borne by Shiite-US-American consensus, on December 30th, 2006 for mass murder of Shiites in Southern Iraq damaged all chances to judicially clarify the dictator’s role in regard to the Kurdish genocide

This deficit could just partly and unsatisfactorily be made up for by the completed trial against Saddam’s cousin “Chemical Ali” Hassan Al-Majid and the (still not executed) death verdict. In any case this man – without showing any sign of remorse - confirmed in court to have headed the implementation of Operation Anfal as the then minister of defence

Also, the conviction of Frans van Anraat, the Dutch supplier of chemicals needed for the production of poison gases to Iraq, in the Netherlands in 2005 did not contribute much to the clarification of international connections. The defendant was first sentenced to 15 years in prison for aiding and abetting war crimes (not for supporting genocide for lack of evidence). Upon his appeal this sentence was not reduced but extended to 17 years in 2007

Not even the mix of poison gases deployed is completely analysed by experts up to now. Mustard gas or Sulphur-LOST (named after the chemists Lommel and Steinkopf in World War I), an agent affecting skin and mucous membranes, as well as the nerve gases Sarin, Tabun and possibly even VX are fairly well established as components. Yet, the fatal effect on hundreds, if not thousands, within just a few minutes could only be explained by some sort of chemical weapon based on cyanides and stopping the capacity of oxygen-transport by blood circulation, as experts in the fields of medicine and toxicology assume

To commemorate the 20th anniversary of the massacre of Halabja a conference on the genocide against the Kurds will be held on March 15th and 16th in Albert Schweitzer-Haus in Vienna, accompanied by an exhibition. It is being organized by the Kurdish Centre and the Austro-Kurdish Society with the aim to inform a wider interested public

.I have to mention the fact that above statement is from the Kurds media and does not even

mention the fact that thousands of Iranian were victims of savage Iraqis gas attacks

 

Candidate	States won	Delegate race
Barack Obama	Alabama, Alaska, Colorado, Connecticut, Delaware, Georgia, Hawaii, Idaho, Illinois, Iowa, Kansas, Louisiana, Maine, Maryland, Minnesota, Missouri, Nebraska, North Dakota, South Carolina, Utah, Virginia, Washington state, Wisconsin	2,025 target Total delegates 1,362 Delegates 1,181 Super delegates 181
Hillary Clinton	Arizona, Arkansas, California, Florida, Massachusetts, Michigan, Nevada, New Hampshire, New Jersey, New York, Oklahoma, Tennessee	Total delegates 1,266 Delegates 1,025 Super delegates 241

Brian Dennis, of St. Pete Beach, Fl., shows Dennis holding his adopted dog, Nubs, near the Iraq-Jordan border Monday, Feb. 4, 2008. It began with a simple act of kindness to save an abused and injured dog from becoming one more victim in the war in Iraq. But what followed for Marine Maj. Brian Dennis and the mutt was a tale of friendship and loyalty that spanned miles, borders, and overcame long odds — a tale that takes a turn Friday Feb. 22, 2008 with the anticipated arrival here of the Marine's best friend

 

A non-governmental organization (NGO) is a legally constituted organization created by private persons or organizations with no participation or representation of any government. In the cases in which NGOs are funded totally or partially by governments, the NGO maintains its non-governmental status insofar as it excludes government representatives from membership in the organization.

Doctor of Philosophy, abbreviated Ph.D. or PhD for the Latin Philosophiæ Doctor, meaning "teacher of philosophy", (or, more rarely, D.Phil., for the equivalent Doctor Philosophiæ) is an advanced academic degree. In the English-speaking world it has become the most common denomination for a research doctorate and applies to graduates in a wide array of disciplines in the sciences and humanities. The Ph.D. has become a requirement for a career as a university professor or researcher in many fields. In addition to university setting research/professor positions, many Ph.D. graduates go on to careers in government departments, NGOs, or in the private sector.^[1]

The detailed requirements for award of a Ph.D. vary throughout the world; however, there are a number of common factors. A candidate must submit a thesis or dissertation consisting of a suitable body of original academic research, which is in principle worthy of publication in a peer-refereed context.^[2] In many countries a candidate must defend this work before a panel of expert examiners appointed by the university; in other countries, the dissertation is examined by a panel of expert examiners who stipulate whether the dissertation is in principle passable and the issues that need to be addressed before the dissertation can be passed. There is usually a prescribed minimum period of study (typically two to three years full time) which must take place before submission of the thesis (this requirement is usually waived for academic staff submitting

a portfolio of peer-reviewed published

 

مدير كل آژانس بين‌المللي انرژي اتمي در گزارش جدید خود تاكيد كرده كه پاسخ‌هاي ايران با يافته‌هاي

 آژانس مطابقت دارند. به گزارش فارس، متن كامل اين گزارش به شرح زير است: 

اجراي توافقنامه پادمان‌هاي ان‌پي‌تي و مفاد مربوطه قطعنامه‌هاي 1737 (2006) و 1747(2007) در جمهوري اسلامي ايران 

گزارش مدير كل آژانس بين‌المللي انرژي اتمي 

1- در 15 نوامبر 2007 مدير كل به شوراي حكام آژانس درباره اجراي پادمان‌هاي توافقنامه ان‌پي‌تي و مفاد مربوطه به قطعنامه‌هاي 1737 شوراي امنيت سازمان ملل در سال 2006 و قطعنامه 1747 در سال 2007 در جمهوري اسلامي ايران را ارايه كرد (gov/2007/58). اين گزارش شامل تحولات از آن زمان به بعد است. 

2- در 11 و 12 ژانويه 2008 مدير كل آژانس در تهران با آيت‌الله خامنه‌‌اي رهبري ايران، محمود احمدي‌نژاد رئيس جمهوري ايران و آقاي آقازاده معاون رئيس جمهوري ايران و رئيس سازمان انرژي اتمي ايران ديدار كرد. هدف از اين ديدار بحث درباره راهكار‌ ها و ابزار اجراي قطعنامه‌هاي مربوط به شوراي حكام آژانس بين‌المللي انرژي اتمي و شوراي امنيت سازمان ملل بعلاوه تسهيل در طرح كاري‌اي بود كه ميان ايران و دبير خانه آژانس در 21 اوت 2007 به منظور شفافيت درباره موضوع اجراي پادمان‌هاي باقي‌مانده انجام شد. (GOV/2007/48 و پيوست‌ها) 

3- در طول اين مباحثات رهبري ايران اعلام كرد كه برنامه هسته‌اي ايران همواره بطور خاصي براي اهداف صلح‌آميز بوده و هرگز يك برنامه توسعه تسليحات هسته‌اي نبوده است. مقامات ايراني موافقت كردند كه در اجراي طرح كاري تسهيلات لازم را ارايه كنند.

A- اجراي طرح كاري درباره مسايل باقي‌مانده

A-1- منبع آلودگي 

4- آژانس در 15 نوامبر 2007 سوالاتي را درباره منبع آلودگي مواد اورانيومي يافت شده در برخي از تجهيزات موجود در دانشگاه فني، ماهيت اين تجهيزات، دورنماي استفاده از تجهيزات و نام‌ها و نقش افراد و شخصيت‌ها و نهادهاي دخيل در آن از جمله مركز تحقيقات فيزيك (PHRC) در اختيار ايران قرار داد (GOV/2007/58 پاراگراف 48). اين تجهيزات توسط رئيس پيشين مركز تحقيقات فيزيك كه يكي از اساتيد دانشگاه بود به دست آمده بود. وي همچنين ديگر تجهيزات مانند ماشين‌آلات ايجاد توازن، دستگاه‌هاي طيف‌سنج، مگنت‌ها و تجهيزات پرداخت ماده فلور كه مي‌توانند در فعاليت‌هاي غني‌سازي اورانيوم به كار گرفته شوند به دست آورده بود يا تلاش كرده بود به دست آورد. (GOV/2006/27 پاراگراف 25).

5- نشست‌هايي در 10 الي 12 دسامبر و 15 الي 16 دسامبر 2007 در تهران ميان آژانس و مقامات ايراني انجام شد كه در طي آن ايران پاسخ‌هايي را به سوالات مطرح شده از سوي آژانس ارايه كرد و آژانس درخواست كرد توضيحات بيشتري درباره اهداف مورد نظر از دستيابي به اين تجهيزات، افراد و نهادهايي كه به دنبال اين مواد و اقلام بودند، كساني كه آن را دريافت كرده بودند و استفاده و مكان استفاده از اين تجهيزات در گذشته و حال ارايه شود. در نامه‌اي كه آژانس متعاقب آن در 18 دسامبر 2007 ارايه كرد آژانس به ايران توضيحات بيشتري درباره اين تجهيزات ارايه كرد.

6- در نامه‌اي كه به تاريخ 3 ژانويه 2008 ارايه شد، آژانس به ايران يادآور شد كه اين كشور نياز است كه توضيحات بيشتري ارايه كرده تا امكان ارزيابي كامل درباره موضوع آلودگي و تلاش‌هاي مربوط به دستيابي و تامين تجهيزات بوجود آيد.

7- در نامه‌اي به تاريخ 8 ژانويه 2008 ايران پاسخ‌هايي به سوالات مطرح شده از سوي آژانس در تاريخ 3 ژانويه 2008 ارايه كرد.

A-1-1 استفاده از تجهيزات و منشاء آلودگي 

8- به گفته ايران، تجهيزات خلاء در سال 1990 توسط رئيس پيشين مركز تحقيقات فيزيك PHRC از جانب دانشگاه فني تامين شد زيرا وي در تامين ارتباطات تجاري مركز فيزيك PHRC تخصص داشته است. قرار بود كه اين تجهيزات در دفتر فيزيك دانشگاه به منظور روكش و پوشش اقلامي مانند آينه‌هاي نوري، ليزر‌هاي نوري، آينه‌هاي ليزر، لايه‌هاي مقاوم براي سلول‌هاي خورشيدي و آينه‌هاي مورد نياز در عمل‌هاي جراحي پزشكي به كار گرفته شود.

9- ايران اعلام كرد كه همزمان با دريافت اين تجهيزات در سال 1991، به اين كشور اعلام شد كه تحويل كالاها بطور كامل انجام نشده و برخي از اقلام به غلط در اختيار اين كشور قرار گرفته است. از اين رو اين تجهيزات در دانشگاه به انبار سپرده شد. ايران علاوه بر اين اعلام كرد نامه‌هاي متعدد شكايت به شركت تامين كننده در طول اين مدت تا سال 1994 ارايه شد اما نتيجه‌اي در بر نداشت.

10- به گفته ايران، برخي از قطعات خاص در طول سال‌هاي 1994 الي 2003 در داخل و خارج از دانشگاه و در تحقيقات، فعاليت‌هاي نگهداري و عملياتي مربوط به شرايط خلاء مورد استفاده قرار گرفت اما ديگر قطعات مذكور هرگز مورد استفاده قرار نگرفتند. ايران در توضيحات خود درباره چگونگي آلودگي و منشاء آن اعلام كرد در سال 1998 فردي كه مشغول آزمايش قطعات سانتريفيوژهاي مستعمل از پاكستان در آزمايشگاه ميدان ونگ براي سازمان انرژي اتمي (GOV/2004/34 پاراگراف 31) بود از سرويس بخش خلاي دانشگاه خواست كه براي تعمير يك پمپ به اين مركز مراجعه كنند. ايارن اعلام كرد كه برخي از اقلام تجهيزات خلاء كه در بالا به آنها اشاره شد براي عمليات تعمير مورد استفاده قرار گرفت و هنگامي كه اين قطعات بار ديگر به دانشگاه سپرده شدند با خود مواد آلوده كننده را به همراه داشتند.

11- آژانس به منظور بررسي اطلاعات ارايه شده از سوي ايران با برخي از افرادي كه در آزمايشگاه ميدان ونك، متخصصين دانشگاه كه اين عمليات تعمير را انجام دادند مصاحبه كرد. همچنين پمپ مذكور كه با استفاده از ابزار

مذكور تعمير شده بود، به آژانش نشان داده شد. آژانس تجزيه و تحليل جزئي از علائم آلودگي تجهيزات را انجام داد و آن را با نمونه‌هايي مقايسه كرد كه از قطعات سانتريفيوژ ايران به دست آمده از سوي پاكستان نمونه‌ برداري شده بود. آژانس به اين جمع بندي رسيد كه توضيحات ارايه شده و اسناد مربوطه كه ايران درباره منبع احتمالي آلودگي توسط مواد اورانيومي موجود در دانشگاه مذكور ارايه كرده بود مغاير با داده‌هايي نيست كه هم‌اكنون در اختيار آژانس قرار دارد. آژانس در اين مرحله ديگر اين سوال را در زمره مسايل باقي مانده نمي‌داند. به هر حال، آژانس بنا بر روندها و شگردهاي خود به جستجو درباره يافته‌هاي خود و تاييد اين مسئله در راستاي تاييد و راستي‌آزمايي اظهارات كامل ايران ادامه مي‌دهد.

A.1.2 فعاليت‌هاي رئيس سابق مركز تحقيقات فيزيك تهران در زمينه تهيه مواد 

12- براساس گزارش‌هاي رسيده از ايران هيچ يك از تجهيزات خريداري‌شده يا به‌دست آمده توسط رئيس سابق مركز تحقيقات فيزيك تهران براي مقاصد غني‌سازي اورانيوم يا فعاليت‌هاي مرتبط با تبديل حتي براي تحقيق و توسعه يا امور آموزشي در اين زمينه‌ها به كار نرفته است. خريدها و اقدامات در جهت خريداري از سوي رئيس پيشين مركز تحقيقات فيزيك تهران بر اساس گفته‌هاي مقامات و ادارات ايراني به شرح زير است. 

13- ايران ابراز داشت كه تجهيزات خلا خريداري شده از سوي رئيس پيشين مركز تحقيقات فيزيك تهران براي مقاصد آموزشي در آزمايشگاه فني خلا اين دانشگاه به ويژه براي استفاده در آزمايشات دانشجويان در توليد لايه نازك مورد استفاده فنون خلا و تغيير مايع به گاز، اندود كردن براي استفاده در سيستم‌هاي خلا و كشف نشتي در سيستم‌هاي خلا بوده‌اند. ايران به منظور اثبات اين گفته‌ها راهنماي آموزشي مرتبط با آزمايشات مختلف، ارتباطات داخلي درباره تهيه اين تجهيزات و مدارك حمل و نقل آنها را ارائه داده است. 

14- ايران اظهار داشت كه برخي از آهن‌رباها توسط رئيس پيشين مركز فيزيك تهران به نمايندگي از گروه فيزيك دانشگاه براي مقاصد آموزشي در آزمايشات "Lenz-Faraday" خريداري شدند. ايران براي اثبات اين موضوع برخي مدارك ارائه داد: راهنماي آموزشي مرتبط با آزمايش‌ها، درخواست‌ها براي تأمين مالي نشان داد كه تصميم‌گيري براي نزديك كردن اين رئيس با سفارش و خريد اين بخش‌ها و ارائه صورت حساب فروش از سوي عرضه‌كننده. اين كشور همچنين اعلام كرد كه اين آهن‌رباها پس از استفاده دور انداخته شدند. 

15- بر اساس داده‌هاي ايران، رئيس مركز تحقيقات فيزيك تهران دو بار تلاش كرد و يك بار موفق شد تا يك دستگاه ترازكننده براي گروه مهندسي مكانيك اين دانشگاه براي مقاصد آموزشي نظير اندازه‌گيري لرزه‌ها و نيروهاي اجزاي در گردش به خاطر نبود تعادل خريداري كند. براي اثبات اين موضوع روند آزمايش مذكور، درخواست‌هاي مرتبط با تهيه و نامه تأييديه تكميل خريد به آژانس نشان داده شد. بازرسان آژانس از گروه مهندسي مكانيك بازديد و حضور دستگاه تعادلي را در آنجا تأييد كردند. 

16- بر اساس گزارش ايران، رئيس مركز تحقيقات فيزيك تهران همچنين تلاش كرد تا 45 سيلندر گاز براي اداره روابط متقابل صنعتي اين دانشگاه خريداري كند كه هركدام دو كيلوگرم فلورين را در بر مي‌گيرد. ايران اعلام كرد كه هدف از اين خريد تقويت ثبات شيميايي ظروف پليمري بود. ايران براي اثبات اين اظهارات، درخواست خريد فلورين و ارتباط ميان رئيس اين مركز و رئيس دانشگاه درباره عدم پذيرش عرضه‌كننده براي ارسال اين كالا ارائه شد. 

17- ايران همچنين اعلام كرد كه سازمان انرژي اتمي ايران براي تهيه آن با مشكلاتي مواجه شد زيرا تحريم‌هاي بين‌المللي بر اين كشور تحميل شده است و به اين دليل، سازمان مذكور از رئيس دانشگاه خواست تا براي تهيه يك دستگاه طيف سنج جرم UF6 همكاري كند. بر اساس داده‌هاي ايران، اين رئيس دانشگاه در سال 1988 از رئيس كارگاه آموزشي مكانيك گروه صنعتي شهيد همت كه به وزارت سپاه تعلق داشت، درخواست كرد تا روند تهيه مواد را برعهده گيرد. ايران افزود كه اين دستگاه طيف سنج جرم هرگز ارسال نشد. رئيس كارگاه آموزشي مكانيك كه بعداً درست همزمان با تأسيس مركز تحقيقات فيزيك تهران در 1989 به سمت رئيس آن منصوب شد، همان شخصي است كه در ديگر تلاش‌هايي كه در قسمت‌هاي فوق ذكر شده است، براي تهيه مواد شركت داشت. 

18- اين آژانس با اتخاذ از اطلاعات و مدارك ارائه شده از سوي ايران همچنين اظهارات رئيس سابق مركز تحقيقات فيزيك تهران نتيجه‌گيري كرده است كه با پاسخ‌هاي ارائه شده درباره استفاده از اين تجهيزات مغايرت ندارد. نقش و فعاليت‌هاي اين مركز بعداً در ارتباط با مطالعات ادعا شده در ذيل بررسي مي‌شود. 

A.2 مدرك فلز اورانيوم 

19- آژانس در هشتم نوامبر 2007 يك رونوشت از مدرك 15 صفحه‌اي ايران دريافت كرد كه روند تقليل UF6 به فلز اورانيوم و تبديل فلز اورانيوم غني‌شده به نيمكره‌هايي كه اجزاي سلاح اتمي را تشكيل مي‌دهند، را توضيح مي‌داد. ايران تكرار كرد كه اين مدرك همراه با اسناد سانتريفيوژ P-1 در سال 1987 دريافت كرده بود و هرگز از سوي ايران درخواست نشده بود. آژانس هنوز منتظر پاسخ پاكستان درباره شرايط ارسال اين مدرك است تا درك دقيقي از ميزان و شرايط پيشنهادي كه شبكه عبدالقادر خان در 1987 مطرح كرده بود، به دست آورد. 

A.3 پلونيوم 210 

20- پلونيوم 210 موضوع مورد علاقه اين آژانس است زيرا مي‌تواند نه تنها براي مقاصد صلح‌آميز نظير باتري‌هاي راديوايزوتوپ بلكه در تركيب با بريليوم براي مقاصد نظامي نظير چاشني نترون در برخي طرح‌هاي سلاح اتمي مورد استفاده قرار گيرد. يك نشست در 20 تا 21 ژانويه 2008 در تهران ميان آژانس و مقامات ايراني برگزار شد كه طي آن، ايران پاسخ‌هايي براي پرسش‌هاي مطرح شده از سوي آژانس در نامه 15 سپتامبر 2007 و مرتبط با تحقيقات پلونيوم 210 ارائه داد. پرسش‌هاي آژانس شامل درخواستي براي مشاهده مدارك طرح اصلي مي‌شد. 

21- براساس اطلاعات ايراني‌ها، از دانشمندان مركز تحقيقات اتمي تهران در دهه هشتاد درخواست شد تا فعاليت‌هاي تحقيقاتي جديدي را پيشنهاد كنند. پروژه موسوم به توليد پولونيوم 210 توسط پرتوافكني 290Bi در رآكتور مركز تحقيقات اتمي تهران مطرح شد و سرانجام توسط كميته مشورتي دانشمندان اين مركز در 1988 به تصويب رسيد. اين پروژه شامل تحقيقات اساسي با هدف تقويت دانش درباره اين فرآيند مي‌شد. بر اساس گزارش ايران، اين اقدام با هدف اجرايي شدن فوري انجام نشد. به هر حال، در صورت موفقيت‌آميز بودن استخراج شيميايي پلونيوم 210، استفاده بالقوه از باتري‌ها راديوايزوتوپ در طرح اوليه ذكر شد. 

22- ايران تكرار كرد كه اين پروژه بخشي از يك پروژه تحقيق و توسعه بزگتر نبود اما يك ابتكار شخصي از رهبري آن به شمار مي‌رفت. بر اساس گزارش ايران، كار شيميايي درباره اين پروژه پيش از فرآيندسازي كامل شيميايي آن اجرايي شود، كنار گذاشته شد. اين پروژه بي‌نتيجه باقي ماند و نمونه‌هاي خراب به عنوان زباله معدوم شد. 

23- ايران به منظور اثبات اين مسأله، رونوشت‌هايي از مقالات تحقيقاتي اضافي ارائه داد كه اساس درخواست تصويب اين پروژه را تشكيل داده بود. ايران همچنين رونوشت‌هايي از طرح پيشنهادي در زمان نشست و تصويب مدرك كميته مشاوره‌اي دانشمندان مركز تحقيقات اتمي تهران همچنين رونوشت تكميل گزارش روزانه رآكتور براي كل دوره‌اي كه نمونه‌ها در اين رآكتور وجود داشتند، ارائه داد. 

24- براساس بررسي تمامي اطلاعات ارائه شده از سوي ايران، اين آژانس نتيجه‌گيري كرد كه توضيحات مرتبط با محتوا و غلظت آزمايشات پلونيوم 210 با يافته‌هاي آژانس و ديگر اطلاعات موجود تناقض ندارد. اين آژانس توجه دارد كه اين پرسش ديگر در اين مرحله وجود ندارد. به هر حال، آژانس به فرآيندها و اقدامات خود ادامه مي‌دهد تا يافته‌هاي خود را اثبات شده ببيند و تأييد كند كه اين موضوع بخشي از روند رسيدگي به اجراي تعهد ايران به بيانيه‌ها است. 

A.4 معدن گچين 

25- نشستي در 22 و 23 ژانويه 2008 در تهران ميان مقامات ايراني و آژانس برگزار شد و بر طبق آن ايران پاسخ‌هايي به سوالاتي ارايه كرد كه از سوي آژانس در نامه 15 سپتامبر 2007 مطرح شده بود (GOV/2007/58 پاراگراف 27) با اين ديدگاه كه به درك بهتري از ترتيبات پيچيده حاكم بر اداره كنوني و گذشته معدن اورانيوم گچين و آسياب آن نايل آيد.(GOV/2005/67 پاراگراف 26الي 31).

26- بنا بر اعلام ايران، استخراج اورانيوم در معدن گچين بعلاوه فعاليت‌هاي مربوط به فرآوري اوره در معدن اوره گچين UOC همواره در محدوده مسئوليت سازمان انرژي اتمي ايران بوده است.

27- ايران اعلام كرد كه در سال 1989، ميزان ذخاير اورانيوم در "ساغند" در مركز ايران با همكاري كارشناسان چيني ايجاد شد. با توجه به خروجي تعيين شده در اين منطقه، قراردادي براي تجهيز معدن ساغند و طراحي مركز بازفرآوري اوره با يك شركت روسي در سال 1995 بسته شد. منابع مالي براي طرح پنج ساله دولت در سال‌هاي 1994 الي 1998 براي سازمان انرژي اتمي و فعاليت‌هاي آن در معادن گچين و ساغند اختصاص نيافت. از آنجايي كه اورانيوم بيشتري (بالغ بر هزار تن) در ساغند و در گچين (بالغ بر 40 تن) وجود داشت تصميم گرفته شد كه منابع مالي كافي براي ساغند در اختيار گذاشته شود.

28- به گفته ايران، در دوره‌ سال‌هاي 1993 الي 1998 موضوعاتي مانند آمادگي گزارش‌هاي فني و مطالعات و برخي از آزمايشات شيميايي بر اوره در مركز فرآوري اوره سازمان انرژي اتمي در مركز تحقيقات اتمي تهران انجام شد. تمركز برخي از اسناد جهت توجيه تامين مالي گچين در طرح پنج ساله 1999 الي 2003 بود. اين تلاش‌ها موفقيت‌آميز بودند و تامين مالي براي استخراج بيشتر در گچين در اين طرح تصويب شد. تصميمي براي ساخت يك نيروگاه اوره اورانيوم در گچين معروف به پروژه 15/5 در 25 اوت 1999 گرفته شد.

29- ايران در بين تاريخ‌هاي 22 الي 23 ژانويه 2008، همچنين اسنادي را دراختيار آژانس قرار داد كه اسناد مربوط به تامين بودجه اين طرح پنج ساله، قراردادها با نهادهاي خارجي براي آمادگي مطالعات و گزارش‌ها بوده است. آژانس به اين جمع‌بندي رسيده كه اسناد مربوطه براي تاييد تمايل مداوم سازمان انرژي اتمي به فعاليت گچين در سال 1993 الي 1999 كافي است.

30- ايران در رابطه با نقش شركت كيميا معدن اعلام كرد كه مركز فرآوري اوره علاوه بر كاركنان خود مشاوران و كارشناسي را براي پروژه‌هاي مختلف از جمله كارهاي مربوط به معدن گچين به استخدام درآورده است. وقتي كه تصويب بودجه لازم براي استخراج و اكتشاف لازم در گچين در سال 1999 صادر شد، برخي از كارشناسان و مشاوران شركتي را با نام شركت كيميا معدن ايجاد كردند تا قراردادي را با سازمان انرژي اتمي براي معدن گچين منعقد كنند. اسناد مربوط به تاييد اين امر كه به آژانس ارايه شده نشان مي‌دهد كه اين شركت در 4 ماه مي 2000 به عنوان شركت ثبت شده است. ايران اعلام كرد كه هسته مركزي كاركنان شركت مذكور را شش نفر از افراد و كارشناساني تشكيل مي‌دهند كه پيش از اين در مركز فرآوري اوره كار مي‌كردند. اين شركت در اوج فعاليت‌هاي خود 100 نفر كارمند به استخدام درآورد. علاوه بر اين كاركنان، اين شركت از كارشناسان دانشگاه‌ها و ديگر قراردادي‌ها براي كار بر روي پروژه استفاده كرد.

31- به گفته ايران، به شركت كيميا معدن اطلاعات مفهومي لازم از سوي سازمان انرژي اتمي داده شد كه شامل نقشه‌ها و گزارش‌هاي فني بودند. وظيفه اين شركت اين بود كه طرحريزي جزئي براي تامين و نصب تجهيزات و به كار انداختن مركز اوره اورانيوم گچين را انجام دهد. در قرارداد مذكور محدوديت‌هاي زماني اعمال شده بود و اين محدوديت‌ها منجر به بروز برخي از خطاها و اشتباهات شد. پس از اين كه طراحي جزئيات به پايان رسيد، تغييراتي بايد در آن داده مي‌شد و اين امر نيز منجر به بروز مشكلات مالي براي شركت كيميا معدن گشت.

32- ايران اعلام كرد كه شركت كيميا معدن تنها يك پروژه در دست اجرا داشته است. آن پروژه اي در كنار سازمان انرژي اتمي ايران بود تا ساخت مركز اوره اورانيوم گچين ساخته شود. به هر حال اين شركت در تامين قطعات براي سازمان انرژي اتمي كمك كرد چرا كه سازمان انرژي اتمي بخاطر تحريم‌ها در تامين آن با مشكلات متعددي مواجه بود.(GOV/2006/15 پاراگراف 39) اسناد مربوط به اقلام ارايه شده به مركز تبديل اورانيوم اصفهان UCF از سوي ايران در اختيار آژانس قرار گرفت. به گفته ايران، بخاطر مشكلات مالي شركت كيميا معدن، شركت مذكور در ژوئن 2003 فعاليت بر پروژه گچين را متوقف كرد. زيرا قرارداد سه ساله آن با سازمان انرژي اتمي به پايان رسيد. ايران اعلام كرد كه شركت كيميا معدن بطور رسمي در 8 ژوئن 2003 از ثبت خارج شد. ايران اسناد مربوط به اين اظهارات خود را ارايه كرد. پس از آن كه اين شركت فعاليت خود را متوقف كرد، مركز فرآوري اوره كار بر كارخانه اوره اورانيوم گچين را برعهده گرفت.

33- ايران اعلام كرد كه شركت كيميا معدن قادر بود كه از ابتداي تاسيسش در ماه مي 2000 پيشرفت سريعي داشته و بنيان مركز اوره اورانيوم را در اواخر دسامبر 2000 بنا نهد زيرا طراحي‌هاي كلي براي اين مركز توسط مركز فرآوري اوره انجام شده بود. اين طراحي عمومي و ديگر دانش‌هايي كه در اختيار شركت مذكور قرار گرفت. و اين شركت از آن براي طراحي جزئي تجهيزات فرآوري استفاده كرد. از اين رو شركت كيميا معدن به سرعت توانست طراحي‌ها را آماده كرده و اقلام مورد نياز خود را براي خريد سفارش دهد. اسناد حمايت كننده از كارهاي انجام شده توسط سازمان انرژي اتمي ايران توسط اين كشور در اختيار آژانس قرار گرفته است.

34- بيشتر اطلاعات مربوطه در مباحث پيشيني كه درباره معدن گچين صورت گرفت از سوي ايران به آژانس ارايه نشده بود. اين آژانس به اين جمع‌بندي رسيده است كه اطلاعات و توضيحات ارايه شده از سوي ايران با توجه به مستندات بوده است و مفاد آن با اطلاعاتي همخواني دارد كه در اختيار آژانس است. آژانس اين سوالات در اين مرحله ديگر در زمره مسايل باقي مانده نمي داند. به هر حال، اين آژانس مطابق با روند و شگرد خود براي تاييد هماهنگي يافته‌ها به فعاليت خود ادامه داده و به راستي‌آزمايي اين موضوعات به عنوان تاييدي بر كامل بودن اظهارات ايران ادامه مي‌دهد.

A.5 مطالعات ادعايي 

35- آژانس همانگونه كه از سوي شوراي امنيت سازمان ملل مطرح شده همچنان از ايران مي‌خواهد به مسئله مطالعات ادعايي مربوط به تبديل دي‌اكسيد اورانيوم UO2 به تترافلورايد اورانيوم UF4 يا همان پروژه نمك سبز، آزمايش مواد منفجره با حساسيت اندك و طراحي محفظه كلاهك موشك، كه مي‌تواند جنبه نظامي داشته باشد و به نظر مي‌رسد كه از روابط درون نهادهاي دولتي برخوردار بوده و موضوع امكان رابطه و ارتباط آنها با مواد هسته‌اي مطرح است، رسيدگي كند. (GOV/2007/58 پارگراف 28). ايران به عنوان بخشي از طرح كاري مورد توافق با آژانس موافقت كرد كه به مسئله اين مطالعات ادعايي رسيدگي كند.

36- آژانس و ايران در 27 و 28 ژانويه 2008 و از 3 الي 5 فوريه 2008 درباره مطالعات ادعايي در نشستي كه در تهران برگزار كردند، بحث و بررسي لازم را انجام دادند. در طول اين مباحثات، آژانس اطلاعات جزئي درباره اتهامات مطرحه را ارايه كرد و از ايران خواست كه توضيحات كافي را درباره ديگر موضوعاتي كه در طول اجراي طرح كاري مطرح شد مانند نقش مركز فيزيك و شركت كيميا معدن و موسسه تحقيقات و آموزش ERI و موسسه فيزيك كاربردي IAP را ارايه كند. (GOV/2004/83 پاراگراف‌هاي 100 الي 101).

37- آژانس به ايران اسناد خاصي را نشان داد كه اين اسناد از سوي ديگر كشورهاي عضو در اختيار آژانس قرار داده شده بود و گفته مي‌شد از ايران منشاء گرفته است. در آن مقدار قابل توجهي از تبديل UO2به UF4 آمده شده است. اين اسناد نشان مي‌دهد كه ظرفيت فرآوري يك تن در هر سال UF4 وجود دارد. اسناد داراي مهر شركت كيميا معدن بودند و از اين پروژه با نام پروژه 13/5نام برده مي‌شد. اسناد شامل ارتباطات و تماس‌هاي ميان كاركنان پروژه و ديگر شركت‌هاي خصوصي در زمينه دستيابي به ابزار فرآوري بود. اين ارتباطات و نامه‌نگاري‌ها‌ همچنين خطاب به رياست پروژه مربوط به محفظه حمل كلاهك موشك صورت گرفته بود.

38- ايران اعلام كرد كه اتهامات بي‌اساس بوده و اين اطلاعاتي كه آژانس به ايران نشان داد ساختگي است. به هر حال ايران موافقت كرد كه اظهارات خود را بطور جزئي ارايه كند. در 8 فوريه و 12 فوريه 2008، آژانس به صورت كتبي بر درخواست خود براي ارايه توضيحات بيشتر تاكيد كرد. ايران در پاسخ بر مواضع قبلي خود تاكيد كرده و اعلام داشت كه اين آخرين ارزيابي آن درباره اين موضوع خواهد بود.
ايران اعلام كرد كه تنها سازماني كه در فعاليت چرخه سوخت دخيل بوده و هست سازمان انرژي اتمي جمهوري اسلامي بوده و اين سازمان تماس‌هايي با شركت كيميا معدن براي توسعه مركز اوره اورانيوم در گچين برقرار كرده است. اين تنها پروژه‌اي بود كه اين شركت در آن مشاركت داشته است. از نظر ايران،‌ اسناد ارايه شده ساختگي و اتهاماتي بي‌اساس بوده‌اند. 

39- آژانس طي ديدارهاي انجام‌شده در سوم تا پنجم فوريه 2008 مداركي براي بررسي ايران ارائه كرد كه اطلاعات فني اضافي مرتبط با آزمايش چاشني‌هاي انفجاري با ولتاژ بالا، توسعه چاشني سيم انفجاري، آتش هم‌زمان چاشني‌هاي سيم انفجاري چندگانه و معرفي يك آزمايش انفجاري با استفاده از محور 400 متري و قابليت آتش‌زني از راه دور به وسيه ميله‌اي از مسافت 10 كيلومتري بود و همگي اين موارد از نظر آژانس قابل استفاده در تحقيق و توسعه سلاح اتمي هستند. ايران اين مدارك را ساختگي خواند و گفت كه اطلاعات ذكر شده در اين اسناد مي‌تواند به آساني در هر منبع آزاد يافت شود. آژانس طي اين نشست‌ها، معيارها و كار توسعه موشك شهاب 3 را ذكر كرد به ويژه از جنبه‌هاي فني وسيله بازگشتي و به ايران آزمايشي را نشان داد كه يك تصوير رايانه‌اي تهيه شده از سوي ديگر كشورهاي عضو بود تا نقشه نموداري محتواي مخروط داخلي وسيله بازگشتي را نشان دهد. اين نقشه از سوي آژانس اين گونه تخمين زده شد كه احتمالاً مي‌تواند يك وسيله اتمي را حمل كند. ايران در اين باره توضيح داد كه برنامه موشكي آن صرفاً براي استفاده از كلاهك‌هاي متعارف است و همچنين بخشي از برنامه فضايي اين كشور به شمار مي‌رود همچنين اين نقشه نموداري كه در اختيار آژانس قرار گرفته است كاملاً بي‌اساس و ساختگي بود. 

40- آژانس طي نشست‌هاي 27 تا 28 فوريه 2008 از ايران خواست تا برخي از اقدامات تهيه و خريداري مواد توسط مراكز ايراني مرتبط با برنامه هسته‌اي اين كشور را كه مي‌توانستند با مطالعات ادعايي بالا ارتباط داشته باشند، شفاف‌سازي كند. اين موارد شامل دوره‌هاي آموزشي محاسبه نوترون، تأثير امواج شوك‌دهنده بر فلز، شكاف غني‌‌سازي يا ايزوتوپ و موشك‌هاي بالستيك بودند. تلاش‌هايي نيز براي تهيه شكاف‌هاي جرقه‌اي، نرم‌افزار موج شوك، منابع نوترون، بخش‌هاي فلزي خاص و تجهيزات اندازه‌گيري تشعشع از جمله طيف سنج گاما انجام شد. ايران در پاسخ مكتوب خود در پنجم فوريه 2008 بيان كرد كه نرم‌افزار شوك PAM به منظور مطالعه هواپيمايي، تصادف خودروها، كيسه‌هاي هوا و طراحي كمربند ايمني تجهيز شد. ايران همچنين استدلال كرد كه دستگاه‌هاي مانيتورينگ تشعشع به منظور محافظت در برابر تشعشعات احتمالي تجهيز شده‌اند. پاسخ تهران درباره تلاش‌ها براي خريداري دوره‌هاي آموزشي بر سر محاسبات نوتروني و شكاف غني‌سازي يا ايزوتوپ، شكاف‌هاي جرقه‌اي، نرم‌افزار موج شوك، منابع نوتروني و تجهيزات اندازه‌گيري تشعشع براي طيف‌سنج گاما هنوز بايد ارائه شود. 

41- آژانس طي همان ديدارها شفاف‌سازي درباره نقش برخي مقامات و موسسات و ارتباط آنان با فعاليت‌هاي هسته‌اي ايران را خواستار شد. همچنين شفاف‌سازي درباره پروژه‌هايي نظير پروژه 4 (غني‌سازي احتمالي اورانيوم) و فعاليت‌هاي تحقيق و توسعه مرتبط با ليزر نيز توضيح خواسته شد. ايران وجود برخي سازمان‌ها و ادارات ذكر شده در اين مدرك و همچنين ارتباط ديگر سازمان‌هاي نام برده شده با فعاليت‌هاي هسته‌اي خود را رد كرد. ايران همچنين همكاري برخي افراد مذكور در اين مدرك را انكار كرد و گفت كه ادعاها درباره نقش افراد ديگر نيز بي‌اساس است. پاسخ ايران به درخواست آژانس براي شفاف‌سازي درباره پروژه 4 و تحقيق و توسعه مرتبط با ليزر هنوز بايد ارائه شود. 

42- آژانس در تاريخ 15 فوريه 2008 برگزاري نشست‌هاي بيشتر به منظور ارائه مدارك مضاعف در خصوص مطالعات ادعايي درباره ايران را پيشنهاد كرد و البته پس از اخذ مجوز از سوي كشورهايي كه اطلاعات مذكور را به آژانس داده بودند، صورت گرفت. ايران هنوز به پيشنهاد آژانس در اين باره پاسخ نداده است. 

B- فعاليت‌هاي مرتبط با غني‌سازي در حال حاضر 

43- در 12 دسامبر 2007، نخستين تهيه فيزيكي اقلام در مركز غني سازي سوخت(FEP) در نطنز انجام و توسط آژانس راستي آزمايي شد. از ابتداي عمليات در فوريه 2007 مجموع 1670 كيلوگرم uf6به آبشارها تزريق شده بود.در بين چيزهاي ديگر اپراتور حدود 75 كيلوگرم UF6 به عنوان محصول غني سازي اعلام شده u-235 3/8 درصد ارائه كرد. محصول تاسيسات بسيار كمتر از ظرفيت طراحي اعلام شده بوده است.هيچگونه استقرار سانتريفيوژها خارج از ناحيه 18 آبشار اصلي وجود نداشته است.كار استقرار شامل تجهيزات و لوله هاي فرعي براي ديگر نواحي آبشارها ادامه مي يابد.از مارس سال 2007 مجموع 9 بازرسي اعلام نشده در FEPانجام گرفته است.تمامي مواد هسته اي در FEP در محدوده و زير نظر آژانس باقي مي ماند. 

44- در 8 نوامبر 2007، ايران اعلام كرد كه "موافقت كرد تبادل اطلاعات درباره نسل جديد سانتريفيوژها" در دسامبر 2007 با آژانس بين‌ المللي انرژي اتمي صورت گيرد. (GOV/2007/58 پاراگراف 33). در 13 ژانويه 2008؛ مدير كل آژانس و معاون وي در امور پادماني از سازمان انرژي اتمي و آزمايشگاه تحقيق و توسعه در سركت كالاي الكتريك ديدار كرد و در آنجا اطلاعاتي درباره فعاليت‌هاي تحقيق و توسعه آنجا به وي ارايه شد. اين اطلاعات شامل كار بر چهار طرح سانتريفيوژ ديگر، دو طرح پروانه هاي حساس، پروانه‌هايي مربوط به سانتريفيوژ‌هاي پيشرفته‌تر بود. ايران به اطلاع آژانس رساند كه آزمايشگاه تحقيق و توسعه مشغول توسعه اجزا و قطعات سانتريفيوژي، تجهيزات اندازه‌گيري و پمپ‌هاي خلاء است با اين هدف كه بتواند توانايي توليدي بومي آنها را در داخل كشور داشته باشد.

45- ايران در 15 ژانوبه 2008 اطلاعاتي را به آژانس درباره تاسيسات مربوط به سانتريفيوژ هاي نسل جديد (IR-2) در مركز آزمايشي غني‌سازي سوخت PFEP ارايه كرده و اطلاعات و طراحي‌هاي مربوطه را در اختيار قرار داد. آژانس در 29 ژانويه 2008 اين امر را تاييد كرد كه يك دستگاه واحد آزمايشي IR-2 و 10 دستگاه آبشار آزمايشي IR-2 در مركز آزمايشي غني‌سازي سوخت نصب شده است. ايران گزارش داد كه حدود 800 گرم UF6 به يك ماشين و در تاريخ 22 الي 27 ژانويه 2008 تزريق شد. ايران به آزمايش سانتريفيوژ پي 1 و يك آبشار 10 تايي و يك آبشار 20 تايي و يك آبشار 164 سانتريفيوژي در PFEP بين اكتبر 2007 الي 21 ژانويه 2008 ادامه داده است. ايران در كل 8 كيلوگرم گاز UF6 را به يك پي 1 و آبشار 10 تايي از سانتريفيوژهاي پي1 تزريق كرده است. هنوز ماده‌اي به آبشار 20 تايي و 164 تايي تزريق نشده است. در انتهاي ژانوي 2008 ماشين‌ تك واحدي، 10 واحدي و 20 واحدي برداشته شد و به جاي آنها از دستگاه‌هاي جديد IR-2 استفاده شد. همه اين فعاليت‌ها تحت نظارت و بازرسي‌هاي آژانس انجام شد.

46- معاون مدير كل در امور پادماني و مدير عمليات پادماني در 5 فوريه 2008 از آزمايشگاه در لشكرآباد ديدار كردند. در اين آزمايشگاه فعاليت‌هاي غني‌سازي ليزر در سال 2003 و پيش ‌از آن انجام شد. اين ‌آزمايشگاه اكنون توسط يك شركت خصوصي اداره مي‌شود، اين شركت توليد كننده تجهيزات ليزر براي اهداف صنعتي است. همه اين تجهيزات ليزر پيشين برچيده شده و برخي از ‌آنها در مركز انبار شده است. مديريت شركت اطلاعات جزئي درباره فعاليت‌هاي كنوني و طرحريزي شده ارايه كرده است. اين امر شامل ساخت و سازهاي گسترده جديد بوده و وي گفته كه اين طرح‌هاي در حال انجام نيستند و طرحريزي درباره آنها صورت نگرفته و فعاليت‌هاي غني‌سازي در آن انجام نمي‌شود. 

C- فعاليت‌هاي بازفرآوري 

47- آژانس به نظارت بر استفاده و ساخت سلول‌هاي داغ در راكتور تحقيقاتي تهران(TRR)، موليبدنيوم، لودين و تاسيسات توليد راديو ايزوتوپ ژنون(تاسيسات MIX) و راكتور تحقيقات هسته‌اي ايران(IR-40) از طريق بازرسيها و راستي آزمايي اطلاعات طراحي ادامه داده است. هيچگونه نشانه اي دال بر تداوم فعاليت‌هاي مرتبط بازفرآوري در اين تاسيسات وجود ندارد. به علاوه ايران بيان داشته است كه فعاليت‌هاي بازفرآوري مرتبط R&d در ايران وجود ندارد كه آژانس صرفا مي تواند با بازرسي از اين تاسيسات آن را تائيد كند. 

D- ديگر موضوعات اجرا 

E.1.تبديل اورانيوم 

48- در جريان فعاليت‌هاي تبديل كنوني در ucf كه در 31 مارس 2007 آغاز شد، تقريبا 120 تن اورانيوم به شكل UF6 تا 2 فوريه 2008 توليد شده بود. اين مقدار، ميزان UF6 توليد شده در ucf از مارس 2004 را به 309 تن مي رساند كه همگي آنها تحت محدوده و نظارت آژانس باقي مي مانند. ايران بيان داشته است كه به جز در اصفهان هيچ فعاليت R&D مرتبط با تبديل اورانيوم انجام نداده است. 

E.2 

49- در 30 مارس 2007، آژانس از ايران درخواست كرد درباره تصميمش براي تعليق اجراي متن اصلاح شده بخش عمومي ترتيبات كمكي كد 1.3(GOV/2007/22 بندهاي 12-14) تجديد نظر كند اما هيچ پيشرفتي درباره اين موضوع صورت نگرفته است. با اين حال، ايران اطلاعات به روز شده اي درباره PFEP ارائه داده است. 

E.3. 

50- در 26 نوامبر 2007، آژانس در روسيه سوخت تازه پيش‌بيني شده براي نيروگاه هسته اي بوشهر را قبل از ارسال به ايران، راستي اَزمايي و مهر و موم كرد.

F- خلاصه


51- آژانس توانسته است به راستي آزمايي عدم انحراف مواد هسته اي اعلام شده در ايران ادامه دهد. ايران به آژانس دسترسي به مواد و هسته اي اعلام شده را فراهم كرده است و گزارش هاي لازم حسابرسي مواد هسته اي در ارتباط با مواد و فعاليت هاي اعلام شده هسته اي را ارايه داده است. ايران همچنين به پرسش ها پاسخ داده و توضيحات و تفصيلات در مورد مسائل مطرح شده در چارچوب برنامه كاري، را به غير از موضوع مطالعات اتهامي ارايه داده است. ايران دسترسي به اشخاص را در پاسخ به درخواست هاي آژانس فراهم كرده است. اگرچه دسترسي مستقيم به افرادي كه گفته مي شود در ارتباط با مطالعات اتهامي بوده اند فراهم نشده است، پاسخ ها به صورت مكتوب به بعضي از پرسش هاي آژانس داده شده است. 

52- آژانس توانسته است نتيجه گيري نمايد كه پاسخ هاي ارائه شده توسط ايران بر اساس برنامه كاري، با يافته هاي آژانس مطابقت دارند- در موضوع آزمايشهاي پلوتونيوم-210 و معدن گچين- يا در تعارض نيستند- در موضوع آلودگي در دانشگاه فني و فعاليت هاي خريد توسط رئيس سابق مركز تحقيقات فيزيك (PHRC) . بنابراين آژانس آن مسائل را ديگر به عنوان موضوعات باقيمانده در اين مرحله نمي داند. اگرچه آژانس بر اساس مقررات و رويه اش همچنان براي تاييد و تقويت يافته هايش و نيز راستي آزمايي اين مسائل به عنوان بخشي از راستي آزمايي كامل بودن اظهارات ايران، ادامه مي دهد. 

53- يكي از مسائل عمده باقيمانده مربوط به ماهيت برنامه هسته اي ايران موضوع مطالعات اتهامي در مورد پروژه نمك سبز، آزمايش مواد انفجاري قوي، و محفظه كلاهك موشك مي باشند. اين موضوعي بسيار مهم و مايه نگراني جدي و اساسي در مورد هرگونه ارزيابي ابعاد احتمالي نظامي برنامه هسته‌اي ايران مي‌باشد. آژانس در 3تا 5 فوريه 2008 توانست تعدادي از اسناد مربوطه را به ايران نشان دهد. و همچنان ادعاهاي مطرح شده و توضيحات ارايه شده توسط ايران در پاسخ به اين اسناد را مورد بررسي قرار مي دهد. ايران ادعا مي كند كه اين اتهامات بي اساس هستند و اطلاعات جعل شده اند. همچنين ارزيابي نهايي آژانس نيازمند فهم نقش سند اورانيوم فلزي، و شفاف‌سازي ها در مورد فعاليتهاي خريد بعضي از نهادهاي مرتبط نظامي مي باشد كه هنوز توسط ايران ارايه نشده است. اژانس تنها توانست اجازه يابد كه در 15 فوريه 2008 بعضي از اسناد بيشتر را به ايران نشان دهد. ايران هنوز به درخواست آژانس در همان روز جهت بررسي اين اسناد اضافي در مورد مطالعات اتهامي پاسخ نداده است. بر اساس موارد بالا آژانس هنوز در موقعيتي نيست كه در مورد ماهيت كامل برنامه هسته اي ايران تصميم بگيرد. درعين حال بايستي توجه داشت كه آژانس نه استفاده از مواد هسته اي را در ارتباط با مطالعات ادعايي كشف نموده و نه اطلاعات معتبري را در اين خصوص در اختيار دارد. مديركل مصرانه از ايران مي خواهد كه به صورت فعال با آژانس در بررسي مشروح‌تر اسناد در دسترس درخصوص مطالعات اتهامي كه آژانس مجاز شده است آنها را به ايران نشان دهد، مشاركت نمايد. 

54- آژانس اخيرا اطلاعات بيشتري را از ايران دريافت كرده است كه مشابه آنهايي است كه ايران قبلا در پيروي از پروتكل الحاقي ارائه نموده بود و همچنين اطلاعات طراحي روزآمد. در نتيجه آگاهي آژانس در خصوص برنامه هسته اي اظهار شده جاري ايران روشن تر شده است. در عين حال اين اطلاعات به صورت ويژه ارائه شده و مطابق يك رويه كامل و مستمر نيست. مديركل همچنان مصرانه از ايران مي خواهد بعنوان يك اقدام اعتماد ساز مهم كه توسط شوراي حكام درخواست گرديده و به تاييد شوراي امنيت رسيده، پروتكل الحاقي را در اولين زمان ممكن به اجرا درآورد. مديركل همچنين مصرانه از ايران مي خواهد متن اصلاح شده ترتيبات فرعي، بخش عمومي، كد 1/3 در خصوص ارائه سريع اطلاعات طراحي را اجرا نمايد. ايران آمادگي خود را براي اجراي مفاد پروتكل الحاقي ومتن اصلاح شده ترتيبات فرعي، بخش عمومي، كد 1/3، را " در صورتي كه پرونده از شوراي امنيت به آژانس بين المللي انرژي اتمي بازگردد" اظهار داشته است. 

55- ايران برخلاف تصميمات شوراي امنيت با ادامه دادن عمليات PFEP ( كارخانه نيمه صنعتي غني سازي سوخت ) و FEP ( كارخانه غني سازي سوخت ) فعاليت هاي مرتبط با غني سازي را به حال تعليق در نياورده است. علاوه بر آن ايران، توسعه نسل جديد سانترفيوژها را آغاز كرد. ايران همچنين به ساخت IR-40 (رآكتور آب سنگين ) و عملياتي ساختن كارخانه توليد آب سنگين ادامه داده است. 

56- ايران در خصوص برنامه جاري خود، همچنان به اعتماد سازي درخصوص گستره و ماهيت آن نياز دارد. اعتماد به ماهيت منحصرا صلح آميز برنامه هسته اي ايران مستلزم اين است كه آژانس قادر شود نه تنها در خصوص مواد هسته اي اظهار شده بلكه به همان مرتبه اهميت، درخصوص فقدان مواد و فعاليت هاي اظهار نشده هسته اي در ايران تضمين هايي ارائه دهد. باستثناي موضوع مطالعات اتهامي كه همچنان بعنوان موضوع باقي مانده خواهد ماند، ايران هيچ اطلاعات منسجمي درخصوص احتمال مواد و فعاليت هاي اظهار نشده هسته اي در ايران در اختيار ندارد. ايران اگرچه بطور خاص، برخي اطلاعات مشروح بيشتر را درباره فعاليت هاي جاري خود ارائه داده است، لكن آژانس در موقعيتي نخواهد بود كه قبل از دريافت برخي توضيحات پيرامون ماهيت مطالعات ادعايي، و بدون اجرا شدن پروتكل الحاقي، در جهت ارائه تضمين هاي معتبر مبني بر فقدان مواد و فعاليت هاي هسته‌‌اي اظهار نظر نشده در ايران، پيشرفتي داشته باشد. اين امر بويژه با توجه به سال هاي متعدد فعاليت هاي اظهار نشده در ايران و فقدان اعتماد ناشي از آن، حائز اهميت ويژه مي باشد. بنابراين مديركل مصرانه از ايران مي خواهد تمامي اقدامات لازم خواسته شده توسط شوراي حكام و شوراي امنيت بمنظور ايجاد اعتماد به ماهيت برنامه هسته اي اش به اجرا درآورد. 

57- مديركل به نحو مقتضي به گزارش دهي خود ادامه خواهد داد

 

 

 

 

country wide which is heading for BK , my Mortgage in which I am 2 month behind is with them , I know many people that are making money everyday buying low and selling high on stocks like CSCO but these ethanol stocks are nothing but a scam , maybe some people are making money when they got in to Ethanol , definitely not me but wished that right now at this moment was sitting with my parents eating all together . Sometimes people in America usually don’t sit in a same table since everyone is so busy working at different shift and just eating together in same table with family members reminds you of hospitality and humanity of great people of Iran especially the souther parts but just looking at these pictures takes your breath away

and the talks these day in America due to the recession is that unless you COME FROM A IMPROVISHED COUNTRY , OR WANT TO GET HIGHER EDUCATION , YOU ARE BETTER OF STAYING WHERE YOU ARE

 

Shame on AVR executives who are making a killing

Mr. Ronald H. Miller , CEO $ 535.00K ,

Ajay J. Sabherwal , CFO $ 483.00K

Mr. William J. Brennan , CAO $ 250.00K

The salary does not include the exercise of Stock

Chief Compliance Officer is making a lot as well .

The Navy hit that thing going 17.000 miles per hour. . It was good promo for the USA. They never tried anything like this before. Makes a person feel a lot safer when one worries of a nuclear attack using a CBM. O'h yes let's mention the eclipse of the moon is taking place