| تبليغات | X |
 |
|
| |
| |
| DISTRICT OFFICE: 2929 North Central Expressway Suite 240 Richardson, Texas 75080 tel-(972) 470-0892 fax-(972) 470-9937 WASHINGTON OFFICE: 1211 Longworth House Office Bldg Washington, D.C. 20515 (202) 225-4201 |
As those cells are also present in the human brain, the same capacity or potential may exist in humans, researchers concluded
"Our results show that neural stem cells in mice have the ability to sense damage in their environment that leads to their subsequent proliferation to help restore local tissue integrity," lead researcher Chay T. Kuo explained
"If we can figure out how this happens, and determine that it occurs in human neural stem cells, we may be able to increase the effect and harness it for therapeutic use," Kuo added. The study is reported in the Dec. 15 issue of Cell journal
stem cell
If you want a quick "hit" go to Vegas. If you are INVESTING in the future of medicine (and I believe this is) hold onto your shares and hold your horses
Not any more. Three divorces, a narcotics addict, a Chickenhawk who still won't come clean about his avoiding the military because of the cyst on his heinie (he also claimed he had a bad knee from high school football). If he's a "conservative," I'm going to go back to being a liberal. I just cant stand this mother Fuk....
|
Stem cells are considered key to solving many incurable diseases because they have the potential to develop into different cell types. Embryonic stem cells are derived from eggs fertilized in vitro and donated for research. Adult stem cells are found in mature tissues and have been used in bone marrow transplants for decades |
TRENTON, New Jersey: Deciding that the time is right to invest financially in stem cell research, New Jersey's state Legislature agreed to borrow $270 million (€205 million) to build labs and pay for related programs
Gov. Jon S. Corzine said Thursday that he looked forward to signing the bill, which allows the state to tap into its unused bonding capacity. He called the investment a "tremendous opportunity" for the state and its biomedical industry
The legislation provides $150 million (€114 million) for a stem cell research institute at Rutgers University in New Brunswick, $50 million (€38 million) for a biomedical research center at Rutgers-Camden, $50 million (€38 million) for an adult stem cell research facility at the New Jersey Institute of Technology in Newark, $10 million (€7.6 million) for the Garden State Cancer Center in Belleville, and $10 million (€7.6 million) for the Elie Katz Umbilical Cord Blood Program in Allendale
Stem cells are considered key to solving many incurable diseases because they have the potential to develop into different cell types. Embryonic stem cells are derived from eggs fertilized in vitro and donated for research. Adult stem cells are found in mature tissues and have been used in bone marrow transplants for decades
Opponents liken some of the research to abortion because it requires the destruction of human embryos
The projects will not affect the state's operating budget but will come from existing unused bond capacity. The bonds will be issued by the state Economic Development Authority, which would oversee construction
New Jersey's first foray into stem cell research came a year ago, when the state awarded $5 million (€3.79 million) in grants to 167 researchers
In Illinois, a bipartisan group of lawmakers on Thursday proposed spending $25 million (€19 million) a year for five years on stem cell research, about the same amount Democratic Illinois Gov. Rod Blagojevich has said he wants the state to invest
House Republican Leader Tom Cross proposed two pieces of legislation: one that would permit embryonic stem cell research and another that would allow public funding for it.
The bills would initially provide $25 million (€19 million) for research in 2008
A stem cell research bill passed in the Illinois House in 2003, but failed in the Senate
|
Iran's Football league for Massoud ( my newthat September, 2006
|
|
  |
Why We Lie
 Special to LiveScience posted: 15 May 2006 10:26 am ET |
|
We all lie, all the time. It causes problems, to say the least. So why do we do it It boils down to the shifting sands of the self and trying to look good both to ourselves and others, experts say. "It's tied in with self-esteem," says University of Massachusetts psychologist Robert Feldman. "We find that as soon as people feel that their self-esteem is threatened, they immediately begin to lie at higher levels." Not all lies are harmful. In fact, sometimes lying is the best approach for protecting privacy and ourselves and others from malice, some researchers say. Some deception, such as boasting and lies in the name of tact and politeness, can be classified as less than serious. But bald-faced lies (whether they involve leaving out the truth or putting in something false), are harmful, as they corrode trust and intimacy—the glue of society. Kidding yourself Many animals engage in deception, or deliberately misleading another, but only humans are wired to deceive both themselves and others, researchers say. People are so engaged in managing how others perceive them that they are often unable to separate truth from fiction in their own minds, Feldman's research shows.
For instance, In one experiment, Feldman put two strangers in a room together. They were videotaped while they conversed. Later, independently, each was asked to view the tape and identify anything they had said that was not entirely accurate. Rather than defining what counts as a lie and to avoid the moral tone of the word "lie," Feldman's experimenters simply asked subjects after the fact to identify anything they had said in the video that was "not entirely accurate." Initially, "Each subject said, 'Oh, I was entirely accurate,'" Feldman told LiveScience. Upon watching themselves on video, subjects were genuinely surprised to discover they had said something inaccurate. The lies ranged from pretending to like someone they actually disliked to falsely claiming to be the star of a rock band. The study, published in the Journal of Basic and Applied Psychology, found that 60 percent of people had lied at least once during the 10-minute conversation, saying an average of 2.92 inaccurate things. "People almost lie reflexively," Feldman says. "They don't think about it as part of their normal social discourse." But it is, the research showed. "We're trying not so much to impress other people but to maintain a view of ourselves that is consistent with the way they would like us to be," Feldman said. We want to be agreeable, to make the social situation smoother or easier, and to avoid insulting others through disagreement or discord. Men lie no more than women, but they tend to lie to make themselves look better, while women are more likely to lie to make the other person feel better. Extroverts tend to lie more than introverts, Feldman found in similar research involving a job-interview situation. Workplace lies Other research has delved into prevarication in the workplace. Self-esteem and threats to our sense of self are also drivers when it comes to lying to co-workers, rather than strangers, says Jennifer Argo of the University of Alberta.
A recent study she co-authored showed that people are even more willing to lie to coworkers than they are to strangers. "We want to both look good when we are in the company of others (especially people we care about), and we want to protect our self-worth," Argo told LiveScience. The experiment involved reading a scenario to a subject, telling them they had paid more than a coworker for the same new car. When the coworker, in the scenario, mentioned what they had paid, $200 or $2,000 more in different versions of the experiment, the subject was asked to report how they would respond. Argo found that her subjects were more willing to lie when the price difference was small and when they were talking to a coworker rather than to a stranger. Consumers lie to protect their public and private selves, she wrote in the Journal of Consumer Research with her colleagues from the University of Calgary and University of British Columbia. Argo said she was surprised that people are so willing to lie to someone they know even over a small price discrepancy. "I guess closely tied to this is that people appear to be short-term focused when they decide to deceive someone—save my self-image and self-worth now, but later on if the deceived individual finds out it can have long-term consequences," she said. Feldman says people should become more aware of the extent to which we tend to lie and that honesty yields more genuine relationships and trust. "The default ought to be to be honest and accurate ... We're better off if honesty is the norm. It's like the old saying: honesty is the best policy." More about lying
|
Although not a medical treatment, many people with borderline personality disorder, particularly those who tend to suffer more from the major depressive episodes than manic episodes, report some relief from the depression if they use light therapy
Light therapy is the use of bright light similar to sunlight for periods of time each day (especially during winter months) to elevate mood and prevent what is known as SAD, or Seasonal Affective Disorder. This is a common occurrence in people with mood disorders as well as those living in northern climates who do not get much sunlight in winter months and so tend to suffer more depression during the shorter days of the long winters.
Research has confirmed a link between the proper kind of light (including natural sunlight and the type of full spectrum light produced by light therapy boxes) and increased seratonin production. When the body increases seratonin production, this leads to a natural antidepressant effect and helps alleviate the tendency toward depression and contribute to a stabilized mood
While light box therapy can in no way substitute for medications, it can be an effective adjunct for minimizing depression, especially during the winter months. Be sure you discuss this first with your doctor, however, to see if this is an option that is right for you
|
And as many of us predicted, they say it's part of the war on child-molesting and terror http://www.prisonplanet.com/articles/dec... McCain Bill Is Lethal Injection For Internet Freedom Exploits fear of sexual predators and basic misunderstanding of Internet to attack blogs critical of the warmongering agenda he fronts for Republican Senator John McCain has introduced legislation that would fine blogs up to $300,000 for offensive statements, photos and videos posted by visitors on comment boards, effectively nixing the open exchange of ideas on the Internet, providing a lethal injection for unrestrained opinion, and acting as the latest attack tool to chill freedom of speech on the world wide web. McCain's proposal, called the "Stop the Online Exploitation of Our Children Act," encourages informants to shop website owners to the National Center for Missing and Exploited Children, who then pass the information on to the relevant police authorities. Comment boards for specific articles are extremely popular and also notoriously hard to moderate. Popular articles often receive comments that run into the thousands over the course of time. In many cases, individuals hostile to the writer's argument deliberately leave obscene comments and images simply to sully the reputation of the website owners. Therefore under the terms of this bill, right-wing extremists from a website like Free Republic could effectively terminate a liberal leaning website like Raw Story by the act of posting a single photograph of a naked child. This precedent could be the kiss of death for blogs as we know them and its reverberations would negatively impact the entire Internet Under the banner of saving the children from sexual predators, McCain is obviously on a mission to stamp out the influence of the burgeoning blogosphere and its increasing hostility to the warmongering agenda that he fronts for "This constitutionally dubious proposal is being made apparently mostly based on fear or political considerations rather than on the facts," warns Kevin Bankston, an attorney with the Electronic Frontier Foundation in San |
|
Excerpt from: http://www.msnbc.msn.com/id/15992709 Money finally flowing at Calif. stem cell agency Zach Hall, President of the California Institute for Regenerative Medicine, says the long-term goal of the institute is to cure diseases, "but you can’t snap your fingers and have that done.” Updated: 2:02 p.m. PT Dec 1, 2006 SAN FRANCISCO - California voters, wooed by an aggressive, multimillion dollar campaign that promised cures to myriad diseases, overwhelmingly approved the nation’s most ambitious stem cell research center two years ago. Now, $181 million is set to flow to cash-starved scientists struggling in a field financially and politically hamstrung by Bush administration opposition and lawsuits filed by conservative organizations against the center. The California Institute for Regenerative Medicine managed to push out $14 million in “training grants” for young researchers last year, but much of the money it doles out in 2007 will finally go to senior scientists eager to push stem cell research out of the lab and into patients. But don’t expect those promised cures anytime soon. The research is in such a nascent stage that even fundamental questions such as what defines a human embryonic stem cell remain unanswered. When the committee that runs the center meets to adopt a 10-year scientific plan Thursday it is expected to acknowledge that routine, widespread stem-cell treatments are unlikely to arise within a decade. “Our aspirational goal is to cure disease,” said Zach Hall, the institute’s president and top scientist. “But you can’t snap your fingers and have that done.” Hall said the institute’s immediate goal is to bring “new ideas and people into the field Voters passed Proposition 71 in 2004 to create the institute and give it authority to borrow and spend $3 billion over 10 years. Lawsuits, however, have prevented it from going to the Wall Street bond market for its mo |
| Current Odds (UPDATED: 12/14/2006, 4:40 A.M.) | ||||||
| Game | Opening Line | Current Line | Date/Time | |||
| San Francisco @ Seattle |
39.5o/u | Dec. 14, 8:00 pm | ||||
| -9.5 | -9.5 | |||||
| Dallas @ Atlanta |
-3 | -3 | Dec. 16, 8:00 pm | |||
| 43.5o/u | ||||||
| N.Y. Jets @ Minnesota |
41o/u | Dec. 17, 1:00 pm | ||||
| -3 | -3 | |||||
| Cleveland @ Baltimore |
33.5o/u | Dec. 17, 1:00 pm | ||||
| -11.5 | -11 | |||||
| Houston @ New England |
37o/u | Dec. 17, 1:00 pm | ||||
| -12.5 | -11.5 | |||||
| Miami @ Buffalo |
34o/u | Dec. 17, 1:00 pm | ||||
| -2 | -1 | |||||
| Pittsburgh @ Carolina |
OFF | OFF | Dec. 17, 1:00 pm | |||
| Washington @ New Orleans |
45o/u | Dec. 17, 1:00 pm | ||||
| -10 | -9.5 | |||||
| Jacksonville @ Tennessee |
-3 | -3.5 | Dec. 17, 1:00 pm | |||
| 41o/u | ||||||
| Tampa Bay @ Chicago |
33.5o/u | Dec. 17, 1:00 pm | ||||
| -13.5 | -13.5 | |||||
| Philadelphia @ N.Y. Giants |
43.5o/u | Dec. 17, 4:15 pm | ||||
| -6 | -5.5 | |||||
| Detroit @ Green Bay |
43.5o/u | Dec. 17, 1:00 pm | ||||
| -5 | -5 | |||||
| Denver @ Arizona |
-2.5 | -2.5 | Dec. 17, 4:05 pm | |||
| 41.5o/u | ||||||
| Kansas City @ San Diego |
46o/u | Dec. 17, 8:15 pm | ||||
| -7.5 | -8.5 | |||||
| St. Louis @ Oakland |
38.5o/u | Dec. 17, 4:15 pm | ||||
| -2.5 | -2.5 | |||||
| Cincinnati @ Indianapolis |
54.5o/u | Dec. 18, 8:30 pm | ||||
| Meaning of Voting Yes/No |
|
| ||
| Proposition 71 Stem Cell Research. Funding. Bonds State of California Initiative Constitutional Amendment and Statute 7,009,814 / 59.1% Yes votes ...... 4,859,401 / 40.9% No votes | ||
A YES vote of this measure means
| Summary Prepared by Attorney General: |
نگاهی به سینمای آلفرد هیچکاک
تحلیل چند فیلم برتر هیچکاک
طناب ( Rope ) ( 1948 )
(( طناب )) يكي از قابل تامل ترين آثار تاريخ سينما است. اثري كه ارزش بارها و بارها ديدن را به خصوص براي اهالي سينما دارد. (( طناب )) را مي توان فرزند خلف زمان خودش دانست. زماني كه اوج نظريه هاي گوناگون زيبايي شناختي فيلم بود همانند نظريه هاي بازن و مانستربرگ و ... . هيچكاك هم براي اينكه ثابت كند از حال و هواي روشنفكري سينما دور نيست بر طبق نظريه معروف بازن درباره تدوين درون پلان و عمق ميدان فيلم معروف (( طناب )) را ساخت. تنها فيلم تاريخ سينما كه هيچ كاتي در آن نخورده است و بدون كمك از عامل مهمي به نام تدوين شكل گرفته است. تنها فيلم تاريخ سينما كه نيازي به تدوين ندارد. تمامي فيلم در يك زمان و مكان معين مي گذرد. فيلم بر پايه ي دكوپاژ كاملا دقيق هيچكاك صورت گرفته است. تمامي حركات دوربين از قبل حساب شده است و حدود شش ماه تمرين مداوم قبل از ساخت فيلم صورت گرفته است. دكورهاي متحرك ساخته شده و همه چيز طبق دستور هيچكاك آماده شده تا وي اولين فيلم رنگي خود را بر طبق نظريه هاي زيبايي شناسانه بسازد تا شايد در دل منتقدين جايي باز كند. ولي نه تنها در اين زمينه موفق نيست، بلكه با سردي منتقدان نسبت به اين فيلم بسيار پر زحمت رو به رو مي شود.
خيلي از منتقدين (( طناب )) را يك تئاتر تو قوطي مي خوانند و معتقدند كه هيچكاك كار خاصي روي نمايشنامه هنگامي كه آن را به فيلمنامه تبديل مي كرده است انجام نداده است، در صورتيكه اين طور نيست. اين تفكر از دكوپاژ دقيق و كاملا طرح ريزي شده ي هيچكاك ناشي مي شود. هيچكاك به سبكي ناباورانه با دكوپاژ اين فيلم، استادي خود را در تاريخ سينما ثابت كرده است. دكوپاژ فيلم آنچنان دقيق و پيچيده است، كه بسياري از بزرگان ادعا مي كنند اين فيلم چيزي جز تئاتر توي قوطي نيست.
دوربين در اين فيلم شخصيت ويژه اي دارد و براي حفظ يك دستي داستان از نشان دادن نماهاي P.O.V خودداري مي كند. در اين فيلم ما به عنوان تماشاگر در نظر گرفته شده ايم و شخصيت خود را به عنوان داناي كل و ناظر بر جريان تقريبا در همه جاي داستان حفظ مي كنيم . حركات دوربين در فيلم باعث ايجاد نوعي مكاشفه تصويري مي شوند و حالتي يكپارچه و يك دست به فيلم مي دهند.
بيمار رواني ( PSYCHO ) ( 1960 )
فيلم بيمار رواني يكي از برترين آثار استاد است. فيلمي به تمام معني هيچكاكي و بر گرفته شده از يك موضوع كاملا هيچكاكي. فيلم با صحنه ي كوبنده ي آغاز مي شود ( صحنه ي اول پس از چند ديزالو براي مشخص كردن موقعيت، وارد يكي از اتاقهاي يك هتل مي شود ) و تماشاچي را خلع سلاح مي كند و به دنياي زيبا و لبريز از توهم هيچكاك مي برد.
در اين فيلم هيچكاك براي اولين بار در شيوه ي روايت گويي خود تغييراتي پديد مي آورد، يعني در جايي نيمه هاي فيلم شخصيت زن را عليرغم اينكه توانسته توجه تماشچيان را جلب كند مي كشد و نابود مي كند و شخصيت ديگري را جايگزين او مي كند. يعني در حقيقت ما تا صحنه ي قتل در حمام جانت لي را تعقيب مي كرديم، پس از كشته شد جانت لي، هيچكاك تماشاگر را به دنبال آن بازيگر ديگرش مي فرستد. آنتوني پركينز. ما حدود نيمي از فيلم را با اين آدم سپري مي كنيم و به سرنوشتش علاقه مند مي شويم و در پايان هيچكاك سعي دارد با يك شوك شديد ما را از فضاي خشن اثر جدا كند. فيلم بيمار رواني واجد بسياري از مشخصاتي است كه ساير آثار هيچكاك نيز آنها را دارا مي باشند نظير بازي با الگوي داستان پردازي، مادر فيلم بيمار رواني( 1960 ) عليرغم اينكه در فيلم حضور ندارد ولي فقط با همين حضور معنوي اش يكي از خوف انگيز ترين مادران هيچكاكي است. زني كه به راحتي مي تواند دست به قتل بزند و آدم ها را قرباني خودخواهي هاي خودش بكند. مادر فيلم بيمار رواني ، يك مادر مريض است كه ما به غير صدا هيچ اثر ديگري از او نداريم. شخصيتي به نام مادر در داخل آن خانه متروك و بزرگ و قصر مانند وجود دارد كه نقش موثري در رفتار و گفتار پسر جوانش نورمن ( آنتوني پركينز ) دارد. مهمترين علاقه ي نورمن تاكسيدرمي كردن پرندگان است، بعيد به نظر مي رسد يك آدم عادي به چنين كار وحشتناكي به عنوان سرگرمي نگاه كند. نورمن از جهان بدش مي آيد و از هر چه در آن است متنفر است. عشق زيادي كه به مادر نامهربانش داشته باعث شده نتواند بعد از پدرش حضور مرد ديگري را در خانه نپذيرد و هم مادر و هم آ، مرد را بكشد. وقتي مادرش را دفن مي كنند تحمل دوري از او را حتي براي يك شب ندارد. پس قبر مادرش را نبش كرده و جسد او را در آورده و چندين سال با جسد مادرش زندگي مي كند و طوري رفتار مي كند كه انگار مادرش زنده است و حتي در غالب او فرورفته ( در لحظات خاصي ) و با هم ( نورمن و مادرش ) صحبت مي كنند. يكي از مهمترين نكات فيلم بيمار رواني كه كمتر به آن پرداخته شده است، عشق است. نورمن عاشق مادرش است، به خاطر همين عشق او را مي كشد و بعد از او نمي تواند عاشق كس ديگري بشود. وقتي از ماريون ( با بازي جنت لي ) خوشش مي آيد مادر درون نورمن حسودي كرده و نمي خواهد كار به جاهاي باريكتر بكشد. در حقيقت نمي خواهد نورمن عاشق شود و مي خواهد نورمن را تا آخر عمرش تحت تسلط خود داشته باشد. به همين خاطر مادر درون نورمن بر نورمن واقعي پيروز شده و نورمن به شكل مادرش در مي آيد و ماريون را به قتل مي رساند. نورمن واقعا معتقد است كه ماريون به دست مادرش كشته شده، من كه حرف او را مي پذيرم شما چي ؟
بيمار رواني را مي توان فيلمي نو و پيشرو به حساب آورد. دوست ندارم در دام تعريف كردن پيشرو و نو محصور شوم. به اين دليل پيشرو محسوب مي شود كه در خيلي از جاها از قواعد سينماي كلاسيك پيروي نمي كند و آنها را زير پا مي گذارد. هيچكاك به صورت تدريجي به ما اطلاعات مي دهد . وي در ميانه ي فيلم ناگهان شخصيت اصلي فيلم ( ماريون )را مي كشد و شخصيت ديگري را محور فيلم قرار مي دهد كه بر حسب اتفاق در مسير حركت شخصيت اصلي قرار گرفته است. ماريون علاقه بسيار زيادي به تشكيل خانواده دارد. به همين خاطر پولي حدود چهل هزار دلار را از يكي از مشتريان صاحب كارش مي دزد. ما از اين دزدي كوچكترين احساس ناراحتي نمي كنيم. چرا از آن مشتري متنفر شده ايم. پيرمردي كه هنوز دست از عياشي بر نداشته و به ماريون كه مي تواند جاي دخترش باشد نظرهاي سو دارد. ماريون اين پول ر براي تشكيل خانواده مي خواهد. پول دزديه شده هم ناشي از يك ازدواج است ( پيرمرد براي دختر نو عروسش خانه مي خرد ). وي به شهري مي رود كه نامزدش در آنجا زندگي مي كند. در بين راه نسبت به كاري كه انجام داده احساس پشيماني مي كند چون شب و دير وقت به نزديكي آن شهر رسيده به متلي مي رود تا شب را در آنجا سپري كند. بعد از اينكه با نورمن حرف مي زند و شام مي خورد به اتاقش مي رود. در كوتاه ترين زمان ممكن هيچكاك با استفاده ي بسيار زيبا از تصوير و صدا پشيماني ماريون را نشان مي دهد و بدون اين كه كوچك ترين ديالوگي بگويد متوجه مي شويم كه قصد دارد برگردد و پول ها را پس بدهد. بعد از اينكه خيال ش راحت مي شود براي اينكه بار گناه را از روي دوشش پاك كند به حمام مي رود تا تن و روان خود را پاك كند ولي اين اجازه به او داده نمي شود. نورمن عاشق او شده و مادر نورمن دوست ندارد به غير از او زن ديگري وارد زندگي نورمن شود. به همين خاطر ماريون را مي كشد. نورمن هم به خاطر اينكه آثار جرم مادرش را از بين ببرد جسد ماريون را به مردابي برده و همراه با ماشينش غرق مي كند. در ادامه ما شاهد جستجوي كارآگاه و خواهر ماريون براي پيدا كردن او هستيم. در انتها وقتي پي مي بريم نورمن قاتل ماريون است و مادر نورمن چيزي جز اسكلت نيست ( البته در ظاهر و گرنه آن مادر بد اخلاق و غر و غرو در روان نورمن زنده است و همو قاتل ماريون است ) به جايي كه نسبت به نورمن احساس خشم و نفرت داشته باشيم. نسبت به او احساس ترحم و محبت مي كنيم. چرا كه او قرباني عشق خودش است.( صحبت هاي روان پزشك در آخر كار كاملا بيهوده و زايد است ) و ما براي عشق او احترام قائليم حتي اگر به مرگ بي گناهي منجر شده باشد. عشقي كه در آخر كار نورمن را كاملا تحت تاثير خود قرار داده و باعث استحاله ي شخصيت نورمن به مادرش شده است. در انتها ي فيلم ما با نورمن روبرو نيستيم. اين مادر نورمن جلويمان نشسته است.
مرد عوضي ( The Wrong Man ) ( 1957 )
مرد عوضي يكي از زيباترين فيلم هاي هيچكاك است. اين فيلم ساختاري مستند دارد و فارق از ساير مشخصات ويژه ي ساير فيلم هاي هيچكاك است. هيچكاك در اين فيلم به روايت كردن يك داستان واقعي در مكانهاي واقعي و با اشخاص واقعي ( بجز شخصيت هاي اصلي فيلم نظير بالسترو و زنش ) مي پردازد.
كدام منتقد يا تحليل گر مي تواند ثابت كند اين فيلم كاملا در رو است و در زير اين روايت ساده ي خطي چيز ديگري وجود ندارد. من ادعا مي كنم كه بالسترو ( با بازي زيباي هنري فوندا ) دزد واقعي است. او بوده كه به خاطر شرايط و دستمزد پاييني كه داشته دست به دزدي زده و به خاطر خانواده اش كه آن را خيلي دوست مي دارد مجبور شده كارهايي را انجام بدهد كه اصلا مايل به انجام دادن آنها نيست. آيا در بين آن همه شاهد هيچكدام متوجه تفاوتي كه ميان بالسترو و مردي كه در پايان فيلم است نمي شود. من كه عليرغم شباهتشان خيلي زود متوجه تفاوت ميان آن دو شدم چه برسد به كساني كه آن مرد متهم است از آنها دزدي كرده است.
بالسترو براي تامين كردن خانواده اش دست به دزدي از جامعه اي مي زند كه مانع پيشرفت او شده و او را مجبور به تحمل بدبختي و سختي كرده است. او حتي پول ندارد تا به زنش دهد كه از دندان درد رنج مي برد. آيا بايد اين شيوه زندگي يك هنرمند باشد. بالسترو براي حق طبيعي اش كه از او سلب شده دست به دزدي مي زند. حق زندگي . او و همسرش و بچه هايش حق زندگي كردن دارند. ولي اين حق به آنها داده نشده است. پس او مجبور است اين حق را از راه ديگري احقاق كند. از راهي كه شايد غير قانوني و حتي غير اخلاقي باشد ولي براي كسي در آن شرايط بد مالي اجتناب نا پذير است. بالسترو دزدي مي كند ولي وقتي كه دستگير مي شود سرگردان است. همو است كه نان آور خانواده است و با دزدي هاي كوچكي كه انجام مي دهد به گونه اي هر چند سخت چرخ زندگي خانوادگي را مي چرخاند. حالا كه او دستگير شده آيا خانواده اش از هم نخواهد پاشيد.؟چه كسي نان آور خانواده مي شود؟ مخارج خانواده از كجا تامين مي شود؟ همه ي اينها سوال هايي است كه ذهن خسته ي بالسترو براي آنها جوابي پيدا نمي كند. رز همسر بالسترو ( با بازي ورا ميلز ) تمام پس اندازش را خرج گرفتن وكيل براي بالسترو مي كند. اين كار براي بالسترو كشنده است. زنش به او ايمان دارد و براي آزادي او تمام پس انداز اندكش را كه براي مداواي دندانش كه مدتهاي زيادي درد مي كرد كنار گذاشته بود خرج گرفتن وكيل مي كند. در تمامي صحنه هايي كه بالسترو در زندان است و يا در خيابان ها از خانه ي اين شاهد به خانه ي آن شاهد يا از محل كار اين شاهد به محل كار آن شاهد مي روند مي توان اين شرمندگي را در چهره ي شكسته شده ي بالسترو ديد.
تنها چيزي كه باعث نجات بالسترو مي شود عشق است. عشق زنش رز كه به بالسترو اطمينان دارد و همين اطمينان باعث بر آشفتگي شديد روحي و رواني او مي شود كه منجر به بستري شدن او در آسايشگاه رواني مي شود. براي يك مرد چه چيزي مي تواند ناراحتت كننده تر و خرد كننده تر از اين موضوع باشد؟
در انتها وقتي بالسترو مقابل چهره ي حضرت مسيح ايستاده از تمامي گناهانش توبه مي كند و آرزو مي كند كه اي كاش اوضاع به حالت عادي برگردد. ديزالو بسيار زيباي هيچكاك در اين صحنه شايد يكي از زيباترين ديزالوهاي تاريخ سينما باشد. مردي از انتهاي ذهن بالسترو مي آيد صورت حقيقي به خود مي گيرد و تمامي گناهان بالسترو را بر عهده مي گيرد.
در انتها هيچكاك باز ما را به جهان آرام بر نمي گرداند. بلكه به صورت خبري به ما اطلاع مي دهد كه رز پس از دو سال سلامت خود را باز يافته و به جمع خانواده اش باز مي گردد. آيا مي توانيم اطمينان داشته باشيم كه اين رز همان رز سابق است؟ مسلما نه بلاهايي كه سر اين آدم آمده همه ناشي از عشق فراواني است كه نسبت به همسرش داشته است و نمي توانسته تحمل كند به مردي كه در نظر او سر منشا و سر لوحه ي پاكي هاست تهمت ناروا بزنند به همين خاطر با دنياي واقعي دچاز تضاد شديدي مي شود كه در نتيجه وي را راهي آسايشگاه رواني مي كند. براي بالسترو اين اتفاق بسيار سخت تر از تحمل مجازات زندان است چون محبوبي را اذيت كرده كه عاشقانه دوستش دارد و اين نابخشودني ترين گناه در وادي عشق است.
شمال از شمال غربي ( North by Northwest ) ( 1959 )
شمال از شمال غربي را فلسفي ترين اثر هيچكاك مي دانند و شايد يكي از فيلم هاي برگزيده او به حساب مي آورند.
ولي من اصلا شمال از شمال غربي را دوست نداشته و ندارم. فيلم بسيار زيبايي است ولي در مقابل فيلمهاي ديگري از اين استاد نظير (( سرگيجه )) ، (( بدنام )) ، (( مرد عوضي )) و ... واقعا فيلم تفريحي و كوچكي به نظر مي رسد.
مردي از فضاي عادي و بي هيجان زندگي روزمره اش خسته شده و آرزو مي كند حادثه اي در زندگي اش اتفاق كند كه او از اين همه روزمرگي نجات دهد. بلافاصله سير حوادث منطقي و غير منطقي بر سر او جاري مي شود به حدي كه فرصت فكر كردن را از تماشاگر مي گيرد. سير حوادث ريز و دشت و منطقي و غير منطقي به حدي سريع است كه نفس تماشاگر را بند مي آورد. زيبا ترين سكانس شمال از شمال غربي خيلي دور از واقع است. سكانسي كه با هواپما تورنهيل را مي خواهند بكشند بسيار غير قابل باور و غير منطقي است. البته اين را بايد اضافه كنم اين غير قابل باور بودن و غير منطقي بودن در چند بار اول قابل فهم نيست و رمز موفقيت استاد نيز همين است. او حوادث غير منطقي در فيلم هايش را به نحوي مطرح مي كند كه براي تماشاگر عادي سينما قابل باور باشد و حتي در بارهاي اول براي تماشاگران حرفه اي سينما هم پنهان است. آيا كشتن يك آدم در صحراي به آن وسيعي با فرستادن قاتل حرفه اي كه خود را كاپلان معرفي كند راحت تر و مطمئن تر و حتي ساده تر و بي سر صدا تر نيست؟
مسلما اين طور است. پس چرا هيچكاك اين كار را انجام نمي دهد؟ منطق هيچكاك منطق فيلم است نه واقعيت به همين خاطر براي آنكه تماشاگر را شگفت زده بكند در عين حاليكه هيجان زيادي خلق مي كند چاره اي جز اين نداشته كه از يك هواپيما سود جويد.
شمال از شمال غربي يك فيلم ساده و سر راست است و براي زمانه ي خودش عالي بوده و براي امروز هم يكي از بهترين آثار كلاسيك تاريخ سينما محسوب مي شود اما در پرونده ي فيلم سازي هيچكاك يك شوخي تصويري زيبا محسوب مي شود.
سرگيجه ( Vertigo ) ( 1958 )
از زيباترين فيلمهای هيچكاك و تاريخ سينما. فيلمي كه هنوز عليرغم گذشت 45 سال از زمان ساختش هنوز يكي از برترين و موثرترين آثار تاريخ سينما محسوب مي شود.
سرگيجه شعر تصويري عاشقانه اي است كه مسلما كس ديگري جز هيچكاك قادر به ساختش نبوده است. هيچكاك شاعر تصاوير زيبا و ناب است. استادي و ي در زمينه فيلمسازي را تنها با اين فيلم مي توان بطور كامل متوجه شد.
منتقدان هيچكاك كه از كوچكترين اشتباهش نمي گذرند آيا مي توانند اين فيلم زيبا را رد كنند آن هم به دليل اينكه (( مهم ترين فول تاريخ سينما را دارد )) . كدام فول ؟ اگر مهم ترين فول تاريخ سينما اين فول باشد ( صحنه اي كه مادلين وارد كليسا شده و در را باز مي گذارد، در صحنه بعد كه اسكاتي مي خواهد وارد ساختمان شود در بسته شده است ) پس تاريخ سينمايي شاهكار داريم كه اين مشكل راكوردي كوچك بزرگترين فول تاريخ سينماي آن است. بله قبول دارم در كار هيچكاك اين فول تو چشم مي زند چرا كه وي بزرگترين كارگردان تاريخ سينما است ولي اين فول در حدي نيست كه بزرگترين فول تاريخ سينما لقب بگيرد. به قول يكي از دوستانم (( وقتي يك كاغذ پر از لكه هاي ريز و درشت سياه باشد، يك لكه كوچك سياه اصلا به چشم نمي آيد ولي در يك كاغذ كه سفيد و تميز است همان لكه ي كوچك تو چشم مي زند )) بله اين فول در اين اثر جاودانه ي هيچكاك وجود دارد و به چشم مي آيد، چون كه ما از استادي چون هيچكاك انتظار چنين اشتباهي را نداشته و نداريم. وگرنه اين فول آنقدرها هم بزرگ نيست.
سرگيجه دادگاهي براي روح انسان ها است . دادگاهي متعالي كه متهمين آن وجدان هاي ما انسانهاست. هيچكاك در اين فيلم وجدان ما را به چالش مي خواند و بعيد است كسي از اين چالش موفق بيرون آيد. هيچكاك قاضي بي رحمي است براي كوچكترين گناه اشد مجازات را در نظر مي گيرد. هنگامي كه مادلين قلابي به خود اجازه مي دهد با نقش بازي كردنش مادلين حقيقي از زندگي محروم شود حق ندارد ديگر راحت و آسوده به زندگي ادامه دهد. وقتي كار او باعث مي شود تا اسكاتي دچار بحران روحي و بيماري رواني گردد حق ندارد عليرغم اينكه عاشق اسكاتي است با اسكاتي لحظات خوشي را داشته باشد. ( در تمام نيمه ي دوم فيلم هر وقت كه مادلين و اسكاتي براي تفريح بيرون رفته اند ناراحتي پيش مي يايد كه مانع لذت بردن آنها بخصوص مادلين مي شود )
مادلين باعث شده تا ميج از اسكاتي دور شود. ميچ نامزد سابق اسكاتي كه در بدترين شرايط روحي و رواني ياري رسان اسكاتي بوده و در هيچ شرايطي او را ترك نكرده است. مسلما مادلين وقتي هم دل ميج را مي شكند و هم باعث آشفتگي شديد روحي اسكاتي مي شود آن هم فقط به خاطر پول اين حق را ندارد كه با اسكاتي خوشبخت شود هر چقدر هم كه مي خواهد عاشق اسكاتي باشد.
ولي آيا مجازات مادلين مرگ است ؟ راه ديگري وجود ندارد؟ در دادگاه هيچكاك كسي كه باعث از بين رفتن يك نفر ( هرچند به صورت غير مستقيم ) و ناراحتي روحي دو نفر مي شود حق خوشبختي ندارد و بايد مجازات شود كه هيچكاك عادل مجازات مرگ را براي او در نظر مي گيرد . ما هم به راي قاضي عادل دادگاه احترام مي گذاريم و اعتراضي نمي كنيم هرچند كه در قلبمان خواستار رسيدن اسكاتي و مادلين به هم باشيم تا هر دو به سعادت و آرامش برسند. ولي اعتراض فايده اي ندارد . هيچكاك شديدا آدم يك دنده و حرف نشنويي است.
در انتها وقتي مادلين مي ميرد در نگاه اسكاتي يك گونه ابهام خاص وجود دارد. سوالي كه او از تقدير مي پرسد : (( آيا بايد اينگونه مي شد؟ )) . آيا واقعا بايد اينگونه مي شد ؟ بله. تنها راه ممكن اين بود. چرا كه گناهكار به مجازاتش رسيد و اسكاتي به مكاشفه اي دست پيدا كرد كه باعث تحول شديد روحي در او شد. ( نمونه عيني اين تحول را مي توان سرگيجه ي اسكاتي در هنگاميكه در نيمه ي اول فيلم از پلكان برج بالا مي رود ديد ولي در انتهاي فيلم وي ديگر اين سرگيجه را ندارد .)
هيچكاك فيلم را بدون عنوان بندي پاياني و تنها با يك فيد تمام مي كند. چرا كه را تفكر و انديشه را براي تماشاگر باز مي گذارد. هر كسي مي تواند براي خودش داستان اسكاتي را تمام كند و من اينگونه تمامش كردم (( اسكاتي به پيش ميچ باز مي گردد ولي او را با شوهر تازه اش مي بيند. به كاري كه هميشه دوست مي داشته باز مي گردد البته نه تحت لواي نيروي پليس. بلكه تحت عنوان كارآگاه خصوصي _ كارآگاه خصوصي جان فرگوسن _ و اين با نگاهي ديگر به زندگي پيدا مي كند )
هیچکاک همیشه عاشق
تا به حال كدام يك از آثار استاد را ديده ايد . تحت تاثير كداميك از آنها قرار گرفته ايد. بي شك يكي از فيلم هايي كه نام خواهيد برد فيلم (( بدنام )) خواهد بود. چرا اين فيلم اينقدر تاثير گذار است. چرا بعد از گذشت 56 سال اين فيلم هنوز يكي از برجسته ترين عاشقانه هاي سينما است. آيا از كنار فيلم (( سرگيجه )) مي توان به را حتي عبور كرد و آن را يكي از بهترين آثار تاريخ سينما و برجسته ترين عاشقانه ي تاريخ سينما به حساب نياورد؟ مسلما براي كساني كه هيچكاك را به عنوان يك سرگرمي ساز صرف و يك تكنسين فني درجه يك سينما مي شناسند اين سوال پيش نيامده است. رمز ماندگاري او چيست؟ چرا هنوز پرطرفدارترين كارگردان تاريخ سينما است و چرا هنوز اينقدر مورد بحث و نقد قرار مي گيرد؟ هيچكاك 22 سال است كه با جهان خداحافظي كرده و دستگاه تبليغاتش را تعطيل كرده است. پس چرا هنوز مطرح ترين كارگردان جهان است؟
جواب تمام سوال هاي بالا را در يك كلمه مي توان خلاصه كرد (( عشق )) . عاشق ترين كارگردان تاريخ سينما كه شايد مهمترين مولفه ي آثارش ( عشق ) مهجورترين و ناشناخته ترين مولفه ي آثارش است. در تمام بررسي هاي كه روي شخصيت و آثار اين هنرمند صورت گرفته شده است تنها در موارد بسيار محدودي به اين موضوع خاص پرداخته شده و در جاهاي هم كه اين مهم مورد نقد و بررسي قرار گرفته به بيراهه كشانده شده است.
بدنام (Notorious 1946 )
(( بدنام )) يكي از بهترين عاشقانه هاي تاريخ سينما و يكي از بهترين آثار هيچكاك است. اثري كه عليرغم پرداخت به صورت يك تريلر جاسوسي در بسياري از صحنه ها به يك ملودرام عاشقانه تبديل مي شود. پرداخت عاشقانه در زير حالت جاسوسي فيلم نه تنها باعث جذابيت فيلم شده بلكه تبديل به نوعي بازي در بازي شده است. زني كه اصالت آلماني دارد عليرغم اينكه پدرش را آمريكاييها به زندان محكوم كرده اند فقط به خاطر عشق به يك جاسوس آمريكايي حاضر مي شود بر ضد هموطنان خود اقدام كند و حاضر مي شود تمام آرمانهاي كه پدرش به خاطر آنها مبارزه كرده و به خاطر آنها به زندان افتاده است را زير پا بگذارد. آليشيا( اينگريد برگمن ) حتي حاضر است براي رضاي معشوق دولين ( كاري گرانت ) و به خاطر وظيفه اي كه بر عهده ي دولين است با مرد ديگري ازدواج نمايد. وي مجبور است عليرغم احساسات باطني خود خود را عاشق سباستين ( كلود رينز ) كه در حقيقت مامور نازي ها است نشان دهد تا اطلاعاتي را كه دولين از او مي خواهد به دست آورد. به قول پاسكال بونتيزر ْ مسئله حائز اهميت در بدنام اين نيست كه بطري هاي شراب، حاوي مواد معدني هستند، بلكه اين است كه شراب در زيرزمين قرار دارد، كه در زير زمين با كليد قفل مي شود، كه كليد نزد شوهر است، كه شوهر دلباخته ي همسرش است، كه همسر مرد ديگري را دوست دارد، كه مرد مي خواهد بداند در زير زمين چه چيزي وجود دارد.ْ
بله مسئله ى حائز اهميت در بدنام جاسوسي نيست بلكه عشق دو مرد به يك زن واحد است، عشق مخربي كه براي هر دو عاشق چيزي جز دردسر و پريشاني به همراه نمي آورد. عليرغم اينكه ((بدنام)) را ملودرامي با پاياني خوش به حساب مي آورند اين فيلم داراي پاياني خوش و خوشايند نيست. سباستيني كه براي تماشاگر محبوب و مورد قبول است ( حتي بيشتر از دولين ) در پايان در دام مامورين آلماني گرفتار مي شود. دوليني كه مستوجب تنبيه است در آخر بدون كوچكترين تنبيهي به عشقش كه آنرا فداي وظيفه كرده است ( درست برعكس سباستين كه وظيفه را فداي عشق مي كند ) مي رسد و آليشيا زني منفعل كه حتي وقتي مي فهمد دارد توسط مادر سباستين مسموم مي شود هيچ عكس العملي از خود نشان نمي دهد و به تقدير خود تسليم مي شود در پايان توسط دولين نجات پيدا مي كند با وجود اينكه سلامتي او براي تماشاگر مسجل نمي شود. در انتها تماشاگر از نجات آليشيا خوشحال است ولي از اينكه دولين بدون اينكه كوچكترين تنبيهي شود به آليشيا مي رسد ناراحت و از اينكه مرد عاشق و مهرباني چون سباستين به دست مامورين آلماني مي افتد ( كه ما مي دانيم مجازاتش مرگ است ) شديدا دلگير مي شود. آيا با اين پايان مي توان اين فيلم در دسته ي ملودرام هاي با پايان شاد دسته بندي كرد؟ مي توان به آينده ي آليشيا و دولين اميدوار بود؟ آيا ديگر دولين آليشيا را به آغوش كس ديگري نخواهد انداخت تا براي او اطلاعات كسب كند؟ و هزار سوال ديگر كه بي پاسخ مي ماند و ما را درباره ى پايان خوش فيلم به شك مي اندازد.
درونمايه فيلم برخلاف ظاهرش كه مبتني بر روابط علي و معلولي افراد است كاملا بر روابط احساسي اشخاص استوار است. در ظاهر سباستين دوست پدر آليشيا است و قبلا از او خواستگاري كرده ولي جواب منفي شنيده است. پس زمينه ي عشقي بوجود آمده در ظاهر بين اين دو كاملا تعريف مي شود. دولين به عنوان يك مامور وارد خانه ي آليشيا شده و در مهماني او شركت مي كند و در زماني كه آليشيا مست است خود را به او نزديك مي كند و اطلاعاتي را از او كسب مي كند كه شايد در زمان هوشياري نمي توانست به آنها دست يابد و در حقيقت آليشيا در معذوري قرار مي دهد كه يك طرف آن عشق است و طرف ديگر حرفي كه به دولين زده و دوست ندارد از آن كوتاهي كند و حتي در جايي كه آليشيا با جاسوسي مخالفت مي كند دولين صفحه ي ضبط شده رو روي گرامافون مي گذارد كه آليشيا با پدرش بحث مي كند و خود را يك آمريكايي معرفي مي كند نه يك آلماني و معتقد است چون در آمريكا متولد شده است پس ذاتا يك آمريكايي است و طرفدار منافع آمريكا مي باشد نه آلمان و حاضر نيست حتي به خاطر پدرش براي آلمانها جاسوسي كند. به همين خاطر آليشيا مجبور به جاسوسي براي آمريكا مي شود و در حقيقت به آرمان پدرش خيانت مي كند. روابط دولين و آليشيا نيز در ظاهر كاري است و تعريف شده. دولين مسئول مستقيم آليشيا است و آليشيا زير نظر او كار مي كند. آليشيا عشق خود را به دولين نشان مي دهد ولي چيزي از او نمي بيند و اين موضوع او را سرخورده مي كند و او خود را كاملا وقف كاري مي كند كه نه تنها هيچ علاقه ي به آن ندارد بلكه از آن متنفر است و فقط چون در جريان بازي است نمي تواند دست از بازي بردارد. وي در حقيقت با غرق كردن خود در كار سعي در پنهان كردن عشق خود نسبت به دولين و سرخوردگي ناشي از آن دارد. دولين هم با پنهان كردن خود در زير چهره اي خشك و جدي سعي در پنهان كردن عشق خود نسبت به آليشيا و عصبانيتي كه نسبت به مجموعه كارهايي كه صورت گرفته تا آليشيا را هر چه بيشتر از او دور كند ( همانند ازدواج سباستين با آليشيا ) دارد. سباستين شايد تنها آدمي است كه در بيشتر زمان فيلم بر پايه ي احساساتش عمل مي كند. او واقعا عاشق آليشيا است و هر كاري مي كند تا او را راضي نگاه دارد براي نمونه با مادرش كه يكي از وحشتناك ترين مادران هيچكاكي است ( به استثناي مادر فيلم بيمار رواني ) به خاطر آليشيا دعوا مي كند و بسياري از اختياراتي را كه قبلا مادرش بر عهده داشته به آليشيا واگذار مي كند در حقيقت خانمي خانه را از مادر مي گيرد و به آليشيا واگذار مي كند. و در پايان به سزاي عشقش مي رسد و در دامي كه مامورين آلماني براي او فراهم كرده اند گرفتار مي شود.
هيچكاك در پايان فيلم ما را با دنيايي كه در آن قرارمان داده تنها مي گذارد و بدون نتيجه گيري ما را رها مي كند بدون اينكه از سرنوشتي كه در انتظار آليشيا و دولين است با خبرمان كند و تنها سرنوشتي كه معلوم است سرنوشت غم انگيز سباستين است كه با وجود آنكه نشان داده نمي شود ما مطمئنيم كه سرنوشتي جز مرگ در انتظارش نيست. در حقيقت هيچكاك ما را در كابوسي كه ساخته تنها مي گذارد.
(( سرگيجه )) عاشقانه ترين عاشقانه ى تاريخ سينما است. فيلمي بسيار جذاب و دوست داشتني كه هنوز در تاريخ سينما نظيري پيدا نكرده است. فيلمي در ستايش عشق و در مذمت گناه. اين فيلم هم همانند فيلم (( بدنام )) عليرغم موضوع جنايي اش درباره ى رابطه ي بين افراد است. رابطه ي بين خير و شر. زشت و زيبا . نيك و بد. در بين تمام آثار هيچكاك (( سرگيجه )) شايد تنها اثري است كه از محدوده ي سينما خارج شده و به نوعي شعر تصويري بدل شده است. هيچكاك استاد سينماي ناب ( سينماي تصويري ) در اين فيلم با تصوير چه كارها كه نكرده است . هر فريم اين فيلم به اندازه ي ارزشمند و اثر گذار است كه از محدوده تعريف خارج شده است. قاب بندي هاي زيبا و بي نظير هيچكاك در اين فيلم اين فيلم را به اوج برده است به صورتي كه اگر دشمني و خصومت منتقدين نبود بي شك اين فيلم بهترين فيلم تاريخ سينما نام مي گرفت. جايي كه به حق متعلق به آن است. هيچكاك اگر تنها همين فيلم را در كارنامه ي شكوهمند فيلمسازيش داشت براي رساندن او به اوج قله ي فيلمسازي كفايت مي كرد در حالي كه وي شاهكارهاي ديگري چون (( پنجره ي عقبي ))، (( بدنام ))، (( بيمار رواني )) و ... را خلق كرده است. پس بي شك بزرگترين كارگردان تاريخ سينما كسي نيست جز سر آلفرد هيچكاك
(( سرگيجه )) واجد تمام مشخصات ساير فيلم هاي هيچكاك است. 1- عشق 2- تاكيد بر جزئيات 3- جنايت 4 - گناه 5- مجازات گناهكار 6- بر هم خوردن تعادل در زندگي روزمره ي افراد 7 - تغيير در شخصيت افراد در انتهاي فيلم
(( سرگيجه)) يك كابوس به تمام معني براي تماشاچيان حرفه اي سينما محسوب مي شود. تمام كساني كه بار اول فيلم را ديده اند مات و مبهوت تا چند ثانيه از جايشان تكان نخورده اند و بعد تا چند وقت درگير حل و فصل موضوع فيلم بودند. مگر مي شود در آخر كار كه همه چيز به خوبي و خوشي در حال تمام شدن است در چند پلان آخر فيلم كاملا سرنوشتي را كه توسط تماشاچيان براي دو شخصيت ساخته شده عوض كرد. براي مثال همانند فيلم (( شمال از شمال غربي )) كه هيچكاك در سكانس آخر بعد از بحران پر هيجاني ( آويزان شدن قهرمانان فيلم از كوه راشومور ) يك راست به مرحله ي حل و فصل كات مي زند ( جايي كه قهرمان مرد دست قهرمان زن را گرفته و به بالاي تخت خواب قطار مي برد). اما در سرگيجه اينگونه نيست. بعد از استحاله ي شخصيت جودي به شخصيت مادلن ( هر دو با بازي كيم نوواك ) به خواست اسكاتي ( جيمز استيوارت )، تماشاگر انتظار پاياني خوش را بعد از دو ساعت دلهره و تعليق و جا به جايي مكرر شخصيت ها دارد. ولي هيچكاك بر خلاف انتظار تماشاگر عمل مي كند و زن را به مجازات گناهي كه انجام داده مي رساند.
حالا يك سوال پيش مي آيد. هيچكاك كارگرداني كه مشهور به سرگرمي ساز است چرا با اين كه مي توانست براي اين فيلم پاياني خوش براي آن در نظر بگيرد و در نتيجه تماشاچيان بيشتري را جلب كند، ولي اينكار را انجام نمي دهد؟
اين سوال يك جواب بيشتر ندارد و آن اين است كه گرچه تماشاگر براي هيچكاك اهميت زيادي دارد، ولي اين باعث نمي شود كاري را انجام دهد كه مورد پسندش نبوده و دوست ندارد به خاطر جلب تماشاگر دست به خيلي كارها بزند. درست بر خلاف تهمتي كه منتقدينش به او وارد مي كنند!!!!!!!!!!!!
متن گرفته شده از وبلاگ mehdicinema.persianblog.com
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
به انگيزه نمايش «مارني» در حوزه هنري
آخرين فيلم برتر
نيما صداقت
|
|
مارني با اينكه نظرات متفاوتي را برانگيخته است، اما بي شك يك اثر كامل و جزو ده ساخته برتر آلفرد هيچكاك است. فيلم يكي از غريب ترين فيلم هاي هيچكاك است كه از دو جهت در آثار او مهم به نظر مي رسد: روان شناسي و فمينيسم.
مارني پاياني بر يك دوره ده ساله شاهكارهاي هيچكاك و آخرين همكاري هيچكاك با گروه مورد علاقه اش است: آخرين فيلمبرداري «بركز»، آخرين تدوين «جورج توما سينما» و آخرين موسيقي «برنارد هرمن». اين سه تن كه بي شك نقش مهمي در شاهكارهاي هيچكاك داشته اند، در چهار فيلم بعدي او ديده نمي شوند و عده اي علت ضعف اين چهار اثر را عدم همكاري اين سه تن مي دانند (كه البته چنين نيست). فيلم از لحاظ قصه شباهت هاي زيادي به «طلسم شده» دارد. در هر دو فيلم براي شخصيت هاي اصلي در كودكي اتفاق ناهنجاري افتاده (هر دو مورد مرگ يك شخص) كه اين باعث اختلالات روحي در آنها شده و در پايان هر دو فيلم گره با فلاش بك (بازگشت به گذشته) گشوده مي شود. در مارني، زن دچار اختلال روحي است و مرد به او كمك مي كند و در «طلسم شده»، مرد (كريگوري پك) رفتار غيرطبيعي دارد و زن (اينگريد برگمن) براي درمان او مي كوشد. از سوي ديگر فيلم به خاطر شخصيت اصلي (دختر دزد) به «دستگيري يك دزد»، «رواني» و «توطئه خانوادگي» شباهت پيدا مي كند. همچنين به قول «دانلدا اسپوتو» سه فيلم اول هيچكاك در دهه شصت (يعني «رواني»، «پرندگان» و «رواني» شديداً به هم ارتباط دارند. «اسپوتو» براي اثبات اين گفته خود به ارتباط شخصيت هاي اصلي سه فيلم اشاره مي كند (جالب اينكه هر سه شخصيت بلوند هستند) و نكته جالب تر ارتباط شخصيت مركزي هر سه فيلم با «مادر» است.
شايد مهم ترين مايه فيلم هاي هيچكاك استحاله شخصيت و خودشناشي باشد. در فيلم هاي هيچكاك ـ غالباً - شخصيت ها ضعف و وسوسه اي دارند كه با پرداختن به اين ضعف و پيمودن نتايج حاصل از اين كار، درمان مي شوند. مارني ضعفش اين است كه واقعه مهمي را فراموش كرده و وسوسه اش اين است كه مي خواهد واقعه را به خاطر آورد و خودشناسي اش را كامل كند. او مي خواهد بداند كه چرا مادرش او را دوست ندارد «چرا منو دوست نداري مامان؟ هميشه تعجب مي كنم كه چرا منو دوست نداري؟!» در پايان مارني با كمك شوهرش (مارك) بر ضعف و وسوسه اش غلبه مي كند (نقش مارك در اين خودشناسي بسيار مهم است و ما را به شناسايي يك مايه بسيار مهم ديگر در آثار هيچكاك يعني تم زوج يا رابطه عشقي رهنمون مي سازد). هر چند هيچ اهميتي ندارد كه هيچكاك اين تم ها را به عمد به كار گرفته باشد يا نه (ناخودآگاه هنرمند را نبايد فراموش كرد) اما دلايل متعددي مي توان آورد كه همه اين ها به عمد بوده است؛ به عنوان مثال: در رماني كه مارني از روي آن ساخته شده، شخص ديگري ماجراي كودكي مارني را برايش تعريف مي كند، همچنين اسب مارني را كس ديگري مي كشد اما در فيلم، هر دوي اين اعمال توسط خود مارني انجام مي شود. هيچكاك به عمد، به خاطر تم مورد علاقه اش يعني خودشناسي، رمان را تغيير مي دهد تا مارتي خود اسبش را بكشد و خود ماجراي كودكي اش را به خاطر بياورد.
|
|
مفاهيم و ارتباطات فيلم حيرت انگيز است؛ به عنوان مثال سه مفهوم آب، تجاوز و مرگ. مارني در كشتي (بر روي آب) مارني را تصاحب مي كند و بعد مارني در آب خودكشي مي كند. در فلاش بك كودكي هم، مرد متجاوز، ملوان است و توسط مارني كشته مي شود. اينگونه مفاهيم و ارتباطات نبوغ آميز در طول فيلم كم نيست و به طور كلي توجه هيچكاك به جزييات حيرت آور است. حتي مثلاً در نمايي كه مارني مي خواهد وارد خانه مادرش شود (و همين طور نماي پاياني كه با مارك از خانه مادرش بيرون مي آيد) چند بچه در حال بازي، آوازي مي خوانند كه حتي اين آواز هم با مارني ارتباط دارد:
«مامان مامان، من مريضم، پي دكتر بفرست اون طرف تپه.. » و فراموش نكنيم كه به قول رابين وود: «سينما يعني جزييات. »
آرشیو عکس
دیوید سلزنیک - اینگرید برگمن
روبرتو روسلینی - اینگرید برگمن
در کنار روبرتو روسلینی
در ژاندارک
در کنار آلفرد هیچکاک
در نقش ژاندارک - 1948
در کازابلانکا
در بدنام - به نقش آلیشا هوبرمن
در کنار هیچکاک - انگلستان - فیلم در برج جدی
نگاهي به كارنامه بازيگري « رابرت دنيرو »
ترجمه و تحقيق : محمد عرب كاظمينی - برگرفته از وبلاگ http://cinet-c.persianblog.com
رابرت دنيرو به نظر قريب به اتفاق منتقدان سينما از قويترين هنرپيشه سينما است. در 17 آگوست 1943در نيويورک, از پدر و مادری هنرمند متولد شد. پدرش شاعر مجسمه ساز و نقاش بود. مادرش ويرجينيا آدميرال نيز يک نقاش بود که مدت کوتاهی پس از تولد بابی از پدر او جدا شد. او در ايتاليای کوچک نيويورک برانکس (ياد آور فيلم يک داستان از برانکس 1993 A Bronx Tale کاری از رابرت دنيرو) بزرگ شد. به خاطر خجالتی بودن و جثه کوچکش به Bobby Milk معروف شد.
در 10 سالگی اولين نقشش را در تاتری در نقش شير در جادوگر اوز بازی کرد ولی بعدا برای پيوستن به يک گروه خيابانی (ياد آور فيلم روزی روزگاری در آمريکا 1984 Once Upon a Time in America کاری از سرجیو لئونه) تأتر را کنار گذاشت. ولی در شانزده سالگی بازی در نمايش خرس اثر چخوف او را به دنيای بازيگری برگرداند تا او اولين چک دستمزدش را به عنوان بازيگر دريافت کند.
بابی پس از آموزشهايي که توسط استلا آدلر (Stella Adler) و لی استراسبرگ (Lee Strasberg) کار حرفه ای خود را در زمينه بازيگری به طور نامنظم در برادوی و بعضا تبليغات تجاری برای تلوزيون آغاز نمود. اولين نقش حضور او در فيلم سه اتاق در مانهاتن (Trois chambres à Manhatta) در سال 1965 بود که در به عنوان سياهی لشگر و به عنوان مشتری رستوران در يکی از سکانسهای فيلم ظاهر شد. در همان سال موفق به دريافت پيشنهاد بازی در يک نقش کوچک که به همراه صحبت کوتاهی بود برای فيلم ميهمانی عروسی (The Wedding Party) محصول سال 1966 گرديد. آشانايي او با يکی از دستياران برايان دی پالما (Brian De Palma) برای او شانسی بود برای گرفتن اولين نقش اصلی در فيلم تبريکات (Greetings) محصول 1968که متأسفانه فيلم موفقی نبود. هر سه فيلم اول دنيرو با شکست همراه بود.
اولين موفقيت بابی در برابر دوربين با فيلم Bloody Mama در سال 1970 به دست آمد. اين فيلم درهای ورود بابی را به هاليود گشود و او توانست به بزرگترين مرکز فيلمسازی جهان وارد شود تا بتواند تبديل به بزرگترين هنرپيشه سينما شود. بابی کماکان به ايفای نقشهای ارزان مشغول بود تا نقشی را در برابر مايکل موريارتی (Michael Moriarty) برای فيلم طبل را آهسته بنواز (Bang the Drumb Slowly) محصول 1973 ايفا نمود. ايفای نقش يک بازيگر حرفه ای بيسبال ساده انديش که از بيماری Hodgkins رنج ميبرد، باعث شد تا بابی بتواند جايزه بهترين بازيگر نقش مکمل را از New York Film Critics دريافت کند. در همان سال ايفای نقشی در فيلم Mean Streets اثر کارگردان بزرگ سينما مارتين اسکورسيزی (Martin Scorsese) به همراهی هاروی کيتل (Harvey Keitel) شروعی برای مجموعه ای از کارهای مشترک اين کارگردان بزرگ و دنيرو شد.
موفقيت بزرگ بعدی دنيرو هنگامی بود که فرانسيس فورد کاپولا (Francis Ford Coppola) او را برای نقش دون کورلئونه جوان در فيلم پدرخوانده 2 (God Father II) محصول 1974 انتخاب کرد. ارائه شخصيتی چند لايه در اين فیلم با آن لهجه قوی و شیرین سیسیلی که نتیجه ساعتها تمرین و مطالعه بود منجر به دریافت اولین جایزه اسکار برای بهترین بازیگر نقش دوم شد. در هر خیابانی در هر شهری در این دنیا یک هیچکسی هست که رویای کسی بودن را در سر دارد.
بابی برای اجرای نقشی در یکی از فیلمهای ساخته اسکورسیزی که به یکی از بهترین فیلمهای رابرت دنیرو شد! روزهای متمادی را در تاکسی ها در نیویورک مینشست و رفتارهای رانندگان تاکسی را تماشا میکرد تا خود او در سال 1976 نقش ترویس بیکل (Travis Bickle) را در فیلم راننده تاکسی (Taxi Driver) ایفا کند. نقش مردی منزوی و تنها در شهر نیویورک که دچار یک سردرگمی گشته است. سکانسی از فیلم که در آن رابرات در جلوی آیینه ایستاده و در حالیکه تپانچه ای را که به تازگی خریده در کمر دارد با خود صحبت میکند. صحنه ایست که هیچگاه از خاطره دوستاداران او خارج نخواهد شد. کار بعدی او فیلم نیونیورک, نیویورک (New York, New York) محصول 1977 از دیگر ساخته های مارتین اسکورسیزی است که بابی در آن نقش یک نوازنده ساکسیفون را ایفا میکند. دنیرو در سال 1976 در فیلم 1900 ساخته برناردو برتولوچی (Bernardo Bertolucci) به همراه ژرارد دیپاردیو (Gérard Depardieu) نیز شرکت داشت که این فیلم به زبان ایتالیایی و محصول مشترک سه کشور فرانسه, ایتالیا و آلمان بود.
WICHITA, Kan. - A Wichita man called 911 to report he was the victim of an armed robbery. The theft? A pound of marijuana worth about $1,100 that he had been trying to sell at his home.
The victim told police Thursday that a buyer had pulled out a sawed-off shotgun and stole the drugs
Police brought in a drug-sniffing dog to the house and located more marijuana and drug paraphernalia
The victim was booked into Sedgwick County jail on several charges, including possession with the intent to sell drug.
The thief has not been found
Last month in Portland, Ore., doctors for the first time transplanted stem cells from aborted fetuses into his head in a desperate bid to reverse, or at least slow, a rare genetic disorder called Batten disease. The so-far incurable coincidence," said Marcus Kerner, who said a deep faith in Judaism and long hours of prayer prompted the family to volunteer Daniel for the risky procedure. Daniel was diagnosed two years ago and has since lost the ability to walk and talk. Daniel is the first volunteer of an experiment that plans to operate on five more afflicted children over the next year
"He was a little boy who was basically waiting to die, now he's waiting to get better," said Kerner. He said Daniel recently called him "Dad" for the first time in two years
The stem cells injected into Daniel's head aren't human embryonic stem cells, a research field for which President Bush has limited federal funding because of moral objections. Nonetheless, the new cells in Daniel's brain do carry their own ethical baggage
|
قدمهاي کوچک و گام هاي بزرگ اين روزها پياده روي مد شده است، مسافرت با پاي پياده امکان مي دهد تا رد پاي انساني را که ماشين ها زدوده اند بازيابيم. در جايي که آسفالت ها ما را به مسابقه ي سرعت فرا مي خواند، آدمی پياده روي در کوچه باغ ها، اين شريانهاي همبستگي را ترجيح مي دهد. |
|
| نويسنده Franck Michel قومشناس «فرانک ميشل» در دانشگاه کورس تدريس کرده و گرداننده انجمن « شکستها و کجرويها» Déroutes & Détours نويسنده کتابهاي متعدد از جمله « در روياي سرزمين ديگر Désirs d’Ailleurs (PUL، کبک ٢٠٠٤) و « کره سکس» ميباشد Planète Sexe (٢٠٠٦ ،پاريس،Homnisphères). |
گاه راهپيمايي ها جنبه ي سياسي نيز دارد : انسان در راهپيمايي اعتراضي خود را با قدمهاي ديگران هماهنگ مي کند و سعي در تحميل آهنگ قدم زدن خود به ديگري را ندارد. قدم زدن به آن جا که دل رهنمون میشود، در واقع کمک به بازشناسي خويش است. پياده روي ما را به مهد مهاجرت ها ارجاع مي دهد، لوار گوران، محقق انسان شناسي مي گويد : « گام برداشتن قبل از ايجاد رابطه بين حرکات و گفتار پديد آمد». پياده روي علاوه بر جنبه ي نشاط انگيز، يادآور اين امر است که ما دو پا داريم، پاهايي که تمدن را به ما هديه کردند... پياده روي اگر همراه با نشاط و لذت نباشد يا باعث ملال شود و یا به سرعت متوقف مي گردد. در واقع خستگي و احساس درد ناشي از آن هم مسرت بخش است، هرچند بسياري، اين جنبه را بزرگ کرده و مظلوم نمايانه خود را هلاک و خسته نشان مي دهند! مطلب اصلي جستجوي لذت دست نيافتني و هماهنگي غيرممکن با طبيعت است، اين ها به راهپيمايان انگيزه مي دهد. پياده روي در عين حال ساده و پيچيده است و شاهد اين امر است که زندگي جريان دارد، اين ماجراجويي انساني از حدود يک سالگي شروع مي شود، هنگامي که کودک به اين طرف و آن طرف تلوتلو مي خورد. راه رفتن، طي مسير نيز مي باشد، بهانه اي براي جلب توجه از نخستين گامها در خانه تا فتح غله ي هيماليا، هر دو گامهاي بزرگي است که زندگي به ما اجازه آنها را مي دهد. پياده روي، رفتن به سوي فرد ديگر نيز هست، نوعي مقاومت که عاري از دلتنگي نيست. ملاقات با ديگري، که بايد با تلاش دروني به آن دست يافت. پياده روي نوعي درمان رواني و جسمي است، فردي که راه مي رود حتي مي تواند ادعاي طلبکاري از بيمه هاي اجتماعي را داشته باشد چرا که باعث صرفه جويي در هزينه هاي آ ن مي شود... بسياري از نويسندگان در آثارشان ما را به پوشيدن کفش هاي راهپيمايي دعوت مي کنند، از روياهاي ژان ژاک روسو گرفته تا قدم هاي آرتور رامبو، سپس استونسون، تورو، لاکارير، بوميه، لانزمن و ديگران... راه رفتن، همچنين به ما تمرين آزادي هم مي دهد و اولين گامهاي مقاومت را مي آموزد چرا که پياده روي فراخوان به اتحاد در چندگانگي است، لذا به جنبش و حرکت نیز ارجاع دارد. هنگامي که کل جامعه در حرکت باشد و نه يک فرد تنها، جنبش اجتماعي پديد مي آيد. راه رفتن مي تواند طي کردن مسيري سياسي را نيز تداعي کند. مردي که راه مي رود، به پا ايستاده است، نشسته نمي توان راه رفت. مجسمه سازسويسي، آلبرتو ژياکومتي، که شهرتش را مديون پرسناژهاي نازک اندامش مي باشد، معتقد است که انسانی که سرپا است، مثل هنگامي که راه مي رود، داراي حساسيت و شايستگي ويژه اي است. رهنورد، معترض بالقوه است، کسي است که عليه بي عدالتي برپا خواسته يا براي چيزي مبارزه مي کند، گام به گام به جلو مي رود. حاضر نيست دهانش را ببندد و بر خاک نشيند. تاريخ رد و نشان گام هاي بزرگ و قدم هاي کوچک را به خاطر مي سپارد، راهپيمايي هاي سياسي يا حتي مذهبي همه در اين جنبش بزرگ سهمي دارند. سفري با چهره ي انساني انقلاب يکي از راه هاست. کروپوتکين، آنارشيست روس مي گفت : « انقلاب اجتماعي راهي است که بايد طي شود، توقف به معني عقب گرد است. تنها هنگامي مي توان متوقف شد که تمام مسير طي شده باشد و هدف حاصل گشته باشد ، يعني رهايي انسان و آزادي او » (١) بيش از يک قرن از اين گفتار گذشته است و مي توان با خود گفت، يا راه خيلي طولاني بوده يا مسير اشتباه انتخاب شده است! وقتي کاسه ي صبر لبريز شود، حرکت اجتناب ناپذير است، کسي که راه مي رود لزوما سرپاست و پشت خم نکرده است، هنوز له نشده، مطيع نيست، رهنورد با تمام قدرت ناشي از طغيانش به جلو مي رود. راهپيمايي اعتراضي يعني سد معبر، برپا کردن باريکاد، مسدود کردن راه عبور و مرور، مثلا هنگام اعتصاب و تظاهرات کاميون داران، آنها وقتي جاده هاي اصلي را بستند قلب اقتصاد بازار از کار افتاد *. بدون جاده، توزيع کالا و حرکت افراد مختل مي شود و شهروندان قادر به مصرف بيش از حد نمي باشند. پايه و ستون سيستم ضربه مي خورد، کل نظام کالايي با تمام توهم هايش تهديد به فروپاشي مي شود. اما آيا تشابهي بين پياده روي و بازار، رهنورد و کالا هم وجود دارد؟ فروشندگان دوره گرد ديگر نادرند و البته ديده شده است که کاسبکاران هم دست به تظاهرات يا ضد تظاهرات بزنند. يک روز تاريخي مادر همه ي راهپيمايي هاست : روز اول ماه مه. روز اسطوره اي راهپيمايي اجتماعي که به مردم اجازه مي دهد که پيش روند و کارفرماها را عقب رانند. زماني که راه رفتن، بانگ اعتراض را به گوش همگان مي رساند. همه چيز آماده مي شود، مردم هيجان زده به سرخي مي گرايند، باندرولها هوا مي رود، شعارها سرگرفته مي شود و سرودهاي انقلابي طنين مي اندازد. نخستين بار اول ماه مه در سال ١٨٩٠ در شيکاگو برگزار شد، اعتصابي ساده به اعتراضي همراه با تظاهرات انجاميد وبه حرکتي جمعي و سازماندهي شده تبديل گشت. هر زمان که روزگار تيره و تار شود، مردم به راهپيمايي پناه مي برند و حرکتشان خاري در چشم حاکمان است. راه رفتن براي اعتراض و برهم زدن نظم حاکم : حرکت سرکش در مقابل نظم ايستا! هرچند راهپيمايي تداعي تظاهرات، مبارزه و اعتراض است، اما گاه يادآور رژه ي نظامي نيز مي باشد که باعث تحکيم بنياد حاکميت است مثل رژه ي هانيبال در روم، ژول سزار در گول، سربازهاي ناپلئون و بعد هيتلر در روسيه و ... نمونه هاي رژه ي نظامي کم نيست، اغلب آنها در فضاي اشغال گري، تحکم و يا پيروزي طلبي انجام گرفته اند مثل موسوليني در رم ١٩٢٣ يا مائو ٣٥ـ١٩٣٤، به سمت قدرت مطلق و در جهت تعالي حاکميت فردي. مائو در عرض يک سال ( بين ١٩٣٥ـ١٩٣٤) با حرکتي استادانه به لحاظ سياسي اما به قيمت تلفات انساني بسيار بالا، قدرت را در دست گرفت. صدهزار نفر مسافتي بين ٨٠٠٠ تا ١٢٠٠٠ کيلومتر را از ژوشمن در جنوب تا وشين در شمال چين پياده پيمودند و عليه دشمنان مسلح تر و مجهزتر ، جنگيدند. پشتکار و انگيزه ي آنها بر نيروي دشمن فائق آمد و نتيجه ي کار عظيم بود. البته تاريخ مسافت طي شده توسط انسان ها و همچنين توسط کشور چين را بيشتر از دردها و رنج ها ضبط کرده است. در اين ميان پياده روي صلح جويانه مشهور به « نمک » گاندي در ١٩٣٠ يا راهپيمايي صلح آميز مارتين لوترکينگ در ١٩٦٣ را نیز نبايد از ياد برد. هر دو تظاهر عالي عدم خشونت بودند. راهپيمايي « نمک » گاندي از ١٢ مارس تا ٦ آوريل ١٩٣٠ در مسيري معادل ٤٠٠ کيلومتر انجام شد. همه چيز با مشتي نمک در دست گاندي شروع شد که به انحصار استعماري آن توسط انگلستان اعتراض داشت، اما راهپيمايي اقتصادي خيلي زود رنگ سياسي گرفت و به حرکت تاريخ معاصر هند شتاب بخشيد. راهپيمايي مارتين لوترکينگ از آلاباما با تقاضاي لغو تبعيض نژادي در اتوبوس ها شروع شد، و در ديگر ايالات جنوبي آمريکا به تظاهر عليه هر نوع بروز آپارتايد (به ويژه در مدارس) تبديل شد و روز ٢٨ اوت ١٩٦٣ به تجمع وسيعي در واشنگتن انجاميد که مارتين لوترکينگ در آن جمع جمله ي معروف خود « من رويايي دارم » (I have a dream) را ادا کرد. جالب است بدانيم او با وسواس به راهپيمايان تذکراتي در جهت رعايت عدم خشونت داده بود و حتي توصيه کرده بود « مواظب جاده و پياده رو و مرز بين آن ها باشند و از کنار حرکت کنند» (٢). راهپيمايي ها همه آهسته، در سکوت و صلح جويانه با اميد به پيش برد حقوق انجام شد، البته تبعيض نژادي با کندي پس رفت اما شيوه ي آرام هم مانع قتل مارتين لوترکينگ نشد. در فرانسه نيز از راهپيمايي جوانان عرب مهاجر تا زنان عليه هرگونه تبعيض، حرکتي به جلو است که هميشه هم با نتيجه ي مطلوب همراه نيست. به غير از راه رفتن مورچه وار، توقف اجباري و يا حرکت رهايي بخش، حتما راه هاي بي شمار ديگري وجود دارد. وقتي جاده ي ساده اي به بزرگ راه و بلوار تبديل مي شود جاي ٠نگراني است چرا که کمتر قابل کنترل است و آزادي را محدود مي کند. جاده هاي پهن هرچند افق ديد را مي گشايند اما حرکت ماشين هاي ضد شورش و تانک ها را نيز تسهيل مي کنند. تصوير مردي که در ژوئن ١٩٨٩ در ميدان تيانامن پکن مسير تانکي را تغيير داد در خاطرمان حک شده است. اما چند نفر براي تغيير مسير يک تانک اسير يا کشته شدند؟ جايي هم راهپيمايي ها يادآور مهاجرت و پناهندگي است، مثلا نزديک هزار سال است کولي ها و اسلافشان که از ترس بندگی از شمال شرقي هندوستان فرار کردند ، در مهاجرتند. راهپيمايي هاي ا جباري، اما اشکال مختلفي به خود مي گيرند. برخي ازآنها از بقيه سياه ترند، مثل برده هاي سابق و فرزندان آفريقايي و سياه امروزيشان، اين ستون هاي انساني که ديروز با غل و زنجير برپا و امروز تحت نظارت سودا گران به جلو رانده مي شوند. يادنامه هاي دلخراش فرديناند استوفسکي و سالومير راويچ نيز بيانگر سختي راهپيمايي هاي اجباري ديگري در سيبري و آسياي مرکزي اند. (٣) فرديناند اسنوفسکي فجايع سال ١٩٢٠ در سيبري، هنگامي که بلشويک ها تازه به قدرت رسيده بودند، را افشا کرد. او توانسته بود با فرار از چوبه ي دار از طريق جنگل و پياده به هندوستان و مغولستان بگريزد. سالومير راويچ در دوران جنگ دوم جهاني از قطب پاي پياده به هيمالا رفت، او در سال ١٩٤١ از يک گولاک گريخت و طي ١٥ ماه شش هزار کيلومتر را طي و از صحراي مخوف گوبي نيز گذر کرد. پشتکارش اعجاب و شيفتگي خواننده را برمي انگيزد. « من هرگز به ته چاه ياس درنيفتادم به نقطه اي که تسليم را ايجاب مي کند، نرسيدم. هميشه و در همه حال بخشي از وجودم يادآور مي شد که پذيرش ناتواني و شکست، قبول مرگ است». مقاومت در قلب حرکت است، حرکتي که رهنورد را در مسير اميد به جلو مي راند. بالاخره مي توان از راهپيمايي نهايي نيز سخن راند، پيمودن به سوي « معبد خورشيد »، راهي که به دنيايي بهتر بيانجامد. همان طور که در اثري به نام « محکومين زمين » از فرانتز فانون، که در سال ١٩٦١، در سي و شش سالگي جان سپرد، مي خوانيم. او سعي کرد اميدهاي تازه اي را زنده کند : « ما مي خواهيم هميشه در راه باشيم، شب و روز، به همراه ديگر انسان ها، همه ي انسانها...، براي اروپا، براي خودمان، براي بشريت. رفقا! بايد سعي کرد در خود روح تازه اي بدميم، افکاري نو، انساني نو بايد متولد شود...» (٤). آخرين کلمات کتاب در واقع آخرين کلمات نويسنده نيز بود، اين پزشک متعهد و استثنايي سعي کرد تا آخرين لحظات بر ترس از ديگري غلبه کند. رهنورديدن از زندگي جدايي ناپذير است. مگر نه اين است که براي اينکه بگوييم چيزي هنوز زنده است، مي گوييم راه مي رود؟ راه رفتن يعني رد توقف، نفي خاموشي و خاموش ماندن، جان کلام : عدم پذيرش مرگ! راه رفتن نماد زندگي است و مرگ را نفي مي کند. همه ي ارواحي که در خواب هاي ما و در گورستان ها سرگردانند نيز مرده هايي هستند که راه مي روند، اصطلاحا مرده هاي زنده!.... بحث باز است. راه رفتن بدون شک نوعي پرسه زدن فعال است، سرشار از تجربه، هنوز کوره راه هايي هست که بايد کشف کرد. در اين تابستان پر از مسافر جهانگرد، راهپيمايي و پياده روي سفري است باچهره ي انساني. |
در « فوکت» «کو» «ساموئي» اگر بخواهيم فقط درمورد تايلند سخن گفته باشيم، ديگر کم پيش نميايد که يک مسافر اروپايي بر ترک موتور خويش يا آويخته بر بازويش «تن فروشي» را، آنکه را که به طور رسمي و قابل قبولتر «گرل فرند» مينامند براي يک هفته يا يک ماه، اجاره اش کرده باشد.
جهانگردي جنسي شکل « بهمني» را پيدا کرده است که آن را از همگاني کردن باز نميدارد. باز هم در تايلند، مشتريهاي جديد، اروپاييهاي جواني هستند که در جستجوي ماجراجويي، و لحظات به ياد ماندني مي باشند.آنها آرام آرام جايگزين مسافران آلماني مسن، ژاپني و امريکايهايي هستند که خود پاي بر جاي پاي نظامياني گذاشته بودند که از جنگ ويتنام باقي مانده بودند. از طرف ديگر، مشتريهاي جديدي در سواحل و بارها ظاهر ميشوند: مالزيائي ها، چيني ها، کره جنوبي ها...
«روسپيگري» « توريستي» بسياري از کشورها جنوبي را مبتلا کرده است: دختران و(يا پسران) دراين کشورها، جوان و فقير و با تحصيلات کم هستند و براي همين به راحتي استثمار ميشوند. آنها کم و بيش به اجبار وادار به تن فروشي ميشوند، «شغلي» که به هيچ وجه به انجام آن ميل ندارد.
در جستجوي سکس آسان، با قيمت ارزان، جهانگردان جنسي خارجي در شکار اين تن تازه، آماده به خدمت و مطيع به اين کشورها هجوم مياورند.بسياري از اين جهانگردان، براي فريب وجدان خويش به تمام علل و بهانه ها توسل ميجويند تا خود را متقاعد کنند که از فلاکت اين جوانها سوء استفاده نميکنند. آنها ادعا ميکنند که هيچ کاري جزء کمک و پشتيباني، به اين جوانان نميکنند، حتي ادعاي شرکت در توسعه کشور اينان را دارند...
در اين کشورها نيز بعد از توسعه صنعت جهانگردي همگاني، با هجوم مسافران مستقل، تن فروشي بخش غيررسمي، گسترش يافته است. منبعد ميشود نقشه توريسم جنسي را رسم کرد :زنان به «گوا»در هند، جامايکا، گامبيا ميروند و مردان ترجيح ميدهند به کشورهاي جنوب شرقي، مراکش، تونس،سنگال، جمهوري دومينيک، کوبا، پاناما، سورينام، و به مکزيک بروند. نبايد برزيل را که بيش از٥٠٠ هزار کودک در آن به تن فروشي در غلطيده اند فراموش کرد.(١)
اينچنين توريسم جنسي همگاني، در محل تلاقي دنياي نقل و انتقال رشد و توسعه مييابد. براي بيشتر غربي ها، اين نشان دهنده شکل جديد استعمار است که با زمان ما تطبيق يافته. بعضي از آنها ميخواهند به هر قيمتي که شده بين تن فروشي اجباري و «خودخواسته» يا «آزاد» به بهانه آنکه، در برخي از کشورهاي شمالي، يا در حيطه قدرتمندان کشورهاي فقير، روسپيگري لوکس يا آنچه که «روسپيگري آزاد» ناميده ميشود، و گاها برخي از دختراني (که از دست دلالان و پااندازان رهايي يافته اند) ،«آزادانه از بدن خود استفاده ميکنند» تفاوت قائل شوند
در عوض، آنها قبول دارند که در اکثر کشورهاي جنوب، همچنين در محيط فقرزده کشورهاي شمال يا در کشورهاي اروپاي شرقي، تن فروشي هميشه به اجبار(پااندازان ،خشونت و تجاوز)(٢) انجام ميگيرد. چگونه ميشود بر عليه تن فروشي در کشورهاي فقير جنوب مبارزه کرد، اگر در کشورهاي ثروتمند شمال، ادعا شود که تن فروشي نتيجه انتخاب آزاد افراد ميباشد؟
صنعتي کردن تن ها
برخي ديگر اصرار دارند که بايد بين تن فروشي کودکان و تن فروشي افراد بالغ (زن يا مرد) تفاوت قائل شد. پافشاري در اين تفاوت گذاري باعث ايجاد ترديد ميشود.به اضافه اينکه توافقهاي ايجاد شده براي محکوم کردن سوء استفاده جنسي از کودکان بسيار آسانتر قابل پذيرش است، در حاليکه در مورد افراد بالغ (زنان يا مردان) به نظر قابل قبول آمده، و مثل يک انحراف غير قابل اجتناب براي دنيايي که در آن زندگي ميکنيم فرض شده است. تن فروشي كودكان باعث انزجار همگاني است در حاليكه، همه بالاخره خود را به تن فروشي «مرسوم» عادت مي دهند.
در يك چنين فضائي، توريست جنسي، به نوعي خود را غير مسئول و بيگناه مي يابد. بويژه از آنرو که در عمل توريسم جنسي بر صنايع کلاسيک جنسي يعني پورنوگراني و روسپيگري تکيه دارد. تن فروشي چيزي جزء ترجمه عملي آنچه كه پورنوگرافي عرضه مي دارد نيست. (٣) دو دنيا به توافق مي رسند، تا انسان را به «ابزار» تبديل کنند، و از بدن هاي انساني صنعت بسازند. علاوه براين رسانه هاي جمعي، و دستگاههاي تبليغاتي زمينه را براي به رسميت شناختن رسمي صنعت سكس آماده مي كنند. خشونت جنسي در رسانه ها تمجيد مي شود و درهمه جا حضور مي يابد حتي به بهانه محکوم شدن. يک تناقض و ابهام ، درست همانند فرهنگ پورنوگرافي شيك و معتدلِ ما که در آن سلطه جنس نر تمجيد مي شود، آن هم درست زماني كه مردانگي اش به زير سئوال رفته است.
خواهش جنسي با عرضه پيش از پيش جذاب، تشويق و تحريك مي شود. بازار آن گسترده و متنوع مي شود: جهاني شدن عرضه، با دختران بيش از بيش كم سن، از چهار گوشه جهان باعث جذب مشتريهاي جديد مي شود.(٤) با هجوم اين مهاجران سكس تحريک شده، به وسيله عطش مصرف ،انتقال و نقل مکان دختران حتمي است. اجسام [انسان] مورد همه گونه قاچاق قرار گرفته و با قيمت روز به روز ارزانتر آماده مصرف مي باشند، رقابت آن را مطلبد.
موفقيت توريسم جنسي براي زنان نشان مي دهد كه، زن هم از اين نظر با توسل به همان سمبولها و ارزشها در مورد قدرت و سطله جوئي و استثمار پاي در جاي پاي مرد مي گذارد. در اين مورد مقايسه سبوليك به نظر ضروري مي رسد: از يك طرف در مسافرت با تور، مسافر اداره مسافرتش را به يك آژانس يا تور محول مي كند و از طرف ديگر « توريسم جنسي» قرار دارد.
مسافر «توري» اغلب، به محض اينكه پايش به سرزمين بيگانه و محل فراغت ميرسد از هر گونه مسئوليتي شانه خالي مي كند. شاهد آن توضيحات مسافري است كه به تازگي در فرودگاه هانوي در ويتنام فرود آمده است : « همين الان فرود آمده ام، منبعد، سرنوشت چند هفته آينده ام را به راهنماي تور سپرده ام، بسيار از كارم خسته و كوفته هستم و نمي خواهم در مدت تعطيلاتم به هيچ چيز فكر كنم، ميخواهم كاملا خود را رها كنم. !».در اين گفتار هيچگونه فكري كه به سكس مربوط باشد وجود ندارد، اما توريستهاي ديگر به راحتي آن را به سكس ارتباط داده اقدام به عمل مي كنند...
چرا كه در آن طرف دنيا، همه چيز ممكن مي شود، مخصوصا بي اعتنائي به ممنوعيتها، مثال ديگر: جهانگردي كه در ميان گروه خود شايد سرنوشت اش را به راهنماي تور يا آژانس بسپارد، در عين حال به خود اجازه اقدام به اعمالي را ميدهد كه معمولا در كشورش بر خود ممنوع ميكرد. براي مثال در يكي از سواحل مالزي در حضور ماهيگيران مسلمان معذب، لخت و بدون مايو شناكردن يا آنكه در يك رستوران در ويتنام، با دختر بچه هايي كه براي فروش سيگار يا چيزكوچك ديگري به او نزديك شده ند لاس زدن...
معمولا براي مسافر «لامبادا» به اين شكل است که شروع ميشود، دور از كشورش، آنچه كه در سرزمين خود غير قابل قبول است. فرار از مسئوليت در هنگام مسافرت به همان اندازه راحت تر است كه آرزوي تغييرو تحول حال وهواي خود، اين همه درافكار مسافر با «تور» يا بي تور براي خود جاي باز كرده است... براي مسافر «توري» آنکه در دوره استعماري «بومي» تلقي ميشد، « آن ديگري»، [امروزه] خدمتگزار مسافر ميباشد كه نقش اش مورد بهره بر داري قرار گرفتن است.
توريست جنسي غالبا به واسطه يک مبادله تجاري از هرگونه مسئوليت انساني شانه خالي مي كند. او خود را از فکر کردن به ديگري آزاد مي پندارد: بدون هيچ احساس، نه خود را مجبور به احترام گذاردن ميداند، نه حتي خود را مجبور به فراهم كردن لذت براي آن ديگري. با پرداخت هزينه براي يک «سرويس» در اين مورد «جنسي»، او آزادي فرد را براي يک زمان معين ميخرد و خود را صاحب تام الاختيار او ميداند. حتي فرد مقابل را به حالت « کالا» قابل معامله تبديل ميکند.
هيچ لازم نيست كه مراعات حال طمعه خود را بكند، او مجبور به اطاعت ميباشد و ميشود با او هر طور كه ميلش خواست رفتار كند، بدون ترس از اخراج يا تنبيه از طرف صاحبان قدرت، مشتري شاه ميباشد. مخصوصا در تعطيلات. مسافر-مشتري، تنها حاکم کرانه است، آن «ديگري» تا به بردگي جنسي تنزل مييابد، خداي آن لحظه اش مي تواند با او خوب يا بد رفتار كند.مي دانيم كه تفاوت بين مسافر«توري» و مسافر جنسي زياد است، اما گذار از يكي به آن ديگري به طور تعجب آوري آسان ميباشد.
«پاولا ماتزني»Paola Monzini توضيح ميدهد كه «معمولا خريد سكس به يكي از اركان کم بيش آشکار مسافرت جمعي تبديل شده است.»(٥). با اين وجود، اكثر مسافران جنسي در تنهائي رفتار مي كنند. اساسا به دو دليل: ترس از شناخته شدن، بعد، از لو رفتن و خودخواهي بديهي سوء استفاده گر.
آيا يك مسافر توري مي تواند به يك مسافر جنسي تبديل شود؟ بله اگر او خود را خيلي راحت با گرايش فعلي و با مد روز كه پرستش جسم و جوان ماندن، که پايه اش درخواهش جنسي و پريشاني تمدن واقع شده است، تطبيق دهد(٦). براي مثال ميشود نمونه اي از اين مسافران رذل را در نقش شخصيت اصلي رمان plateforme از« ميشل هولبك» Michel Houellebecq پيدا كرد (٧). در [اين رمان] غرق شدن در سكس و سفر به يك مسافر مبتذل امكان مي دهد كه خود را كس ديگري بجزء كارمند دون پايه و مرد بي قابليتِ زندگي روزمره يكنواختش احساس كند. در غرب توريسم جنسي با دو چهره بسيار ساده لوحانه و ناقص معرفي مي شود يا او باش يا فرشته.
براي اين رونق بي سابقه توريسم جنسي همگاهي پنج دليل اساسي وجود دارد: فقير سازي فزاينده، آزادي بازار جنسي به طور كم و بيش مستقيم مشوق بردگي به منظور تن فروش مي باشد، مقاومت جوامع پدر سالار و جنسيت گرا، تنزل جايگاه زن با تکيه بر خشونت جنسي عمومي و عادي شده، انفجار توريسم جهاني و انواع مهاجرت. دو ويژگي ازويژگيهاي جوامع ما باعث اين رونق شده است اولا « همگاني شدن» جريان مسافرين (انبوه مسافراني كه در همه جهت سفر مي كنند)، دوما تشويق جوانان به افراط جنسي توسط رسانه هاي عمومي که فکري جز خشونتهاي جنسي ندارند. اين رونق از طرف ديگر با تلاقي بين فقر و «زيبائي» جهان تغذ يه مي شود. فقروزيبائي كه نشان دهنده شکاف عميق نابرابري است كه بر كره زمين حاكم مي باشد. فقر عاطفي در شمال، فقر اقتصادي در جنوب و در شرق، «زيبائي» داراييهاي مادي مصرفي، در شمال زيبائي مناظر و اشخاص، همچنين معنويت، روش زندگي و سنتها در جنوب وکشورهاي شرق. به دنبال اعلاميه سازمان جهاني جهانگردي(OMT)(٨) در قاهره به تاريخ اكتبر ١٩٩٥، كه باعث آگاه كردن مسئولين جهانگردي و مجموعه مشتري- مسافران براي پيشگيري از توريسم جنسي و برعليه اين بلاي جمعي (كه فقط شامل حال كودكان نمي شود) مبارزه بر عليه «توريسم جنسي همگاني» آغاز شده است.
١- شناختن تراژدي بهره برداري جنسي از کودکان به جهت جذب جهانگرد، مراجعه شود به «En finir avec le tourisme sexuel impliquant les enfants.» از «جرمي سيبروک» Jeremy Seabrook ، «L’application des lois extrerrtoiales» از ريچارد پولين Paris, 2002 L’Harmattan,
٢- در مورد کالائی سازی جنسي به «La mondialisation des industries du sexes» Paris, 2005 imago
٣- مراجعه شود به «Malaise dans la sexualité»از Marano Michela J.C.Lattès, Paris, 2006,
٤- مراجعه شود به Mona Chollet, «qui profite de la prostitution ?» لوموند ديپلماتيک ، ژوئيه ٢٠٠٦
٥- Paola Monzini, Sex, Traffic. Prostitution, Crime and Londre, 2005, P32 Exploittion, Zed Books,
٦- مراجعه شود مخصوصا به مجله Téoros « « Tourisme et Sexualitéمونترال، بهار ٢٠٠٣
٧- فلاماريون ، پاريس ٢٠٠١
|
By the time that trial starts, docs will also have results from the only use of embryonic stem cells in humans thus far. In November, doctors in Oregon injected them into a child with a rare, fatal neurodegenerative disorder called Batten disease. That's only one patient—but if those stem cells cure the disease and multiply, their uses are sure to as well
|
Thursday, Dec 7, 2006 11:50 am EST
The NFL Pro Bowl could be played soon in Europe, Japan, China or Australia. The contract between the league and Hawaii runs through 2009 and contains a one-year option for another site, which would extend the contract until 2010 if taken.
"We're globalizing the game, so there are those possibilities. We have the ability, on a one-year basis, to move the game at any point during the current contract," NFL senior vice president of special events Frank Supovitz told the Honolulu Star Bulletin.
Source: Honolulu Star Bulletin
A SWAT officer is lowered by helicopter to the remote spot where James Kim's body was found.
DALLAS – Dec. 5, 2006 – A sugar molecule present on embryonic stem cells also has been found on the surface of a type of adult stem cell, a discovery that may help researchers isolate and purify adult stem cells for use in therapies aimed at bone healing, tendon repair and cartilage regeneration, researchers at UT Southwestern Medical Center report.
The molecule, called SSEA-4, was found on the surface of certain stem cells in bone marrow that give rise to fat, cartilage and bone. These so-called mesenchymal cells are a tiny component of bone marrow; the vast majority of bone marrow is made up of hematopoietic stem cells, which give rise to blood and immune cells.
Dr. Rita Perlingeiro, assistant professor in the Center for Developmental Biology and of molecular biology, said detecting SSEA-4 will aid in singling out the mesenchymal stem cells, or MSCs, for more detailed scientific study as well as for possible medical applications. The cells have shown promise in early clinical studies elsewhere, where scientists tested their use to repair bone defects and to attenuate the effects of bone loss in diseases such as osteoporosis.
The study is available online and will be published in the Feb. 15 issue of the journal Blood.
Although mesenchymal cells were discovered in the 1970s, researchers still use decades-old methods to isolate them from bone marrow, said Dr. Perlingeiro, who led the research.
Exploiting the sugar molecule as a biological marker will boost researchers’ ability to obtain a purer, more homogeneous population of MSCs. That’s an important consideration, for example, in applications such as tissue engineering, where only bone-generating cells are needed. Such cells are being tested by a number of researchers for their ability to grow fat, cartilage and bone on special biomaterial-based scaffolding, with the goal of producing soft tissue for reconstruction or augmentation, or to shore up bones left fragile by age or disease.
“With a purer cell population, you should have a more effective therapy,” Dr. Perlingeiro said.
The SSEA-4 molecule was known to be on the surface of embryonic stem cells, as well as on embryonic carcinoma cells, the malignant counterparts of embryonic stem cells.
Dr. Perlingeiro’s ongoing studies also suggest that the SSEA-4 molecule might be present in other tissues, leading to the intriguing possibility that the SSEA-4 molecule could be a marker for “stemness,” she said.
“The discovery of this molecule on MSCs was surprising, and is important to further our understanding of the biological nature of adult stem cells,” Dr. Perlingeiro said. “We are also interested in learning whether SSEA-4 is expressed on other stem cells, such as those for muscle.
“It could actually be useful where we see less of it, as in tissues with very few stem cells. This marker could help us separate out those rare cells more easily.”
She and her team also are investigating the SSEA-4 molecule’s relationship to cancer stem cells, those cells in a tumor that behave like stem cells in that they self-renew and maintain the cancer even if most of the tumor is destroyed by radiation or chemotherapy.
“Is the expression of this marker elevated in a tumor" If so, perhaps it might be useful to identify cancer stem cells, but we don’t know yet,” Dr. Perlingeiro said. “That would be a very beneficial application, not just for guiding therapy, but also for early cancer detection and perhaps prevention.”
Other researchers in the Center for Developmental Biology involved in the research were co-lead authors Drs. Eun Ji Gang and Darko Bosnakovski, both postdoctoral research fellows; and Camila Figueiredo, a Ph.D. student. Jan Visser from ViaCell Inc. also contributed.
The research was supported by the Dr. Bob and Jean Smith Foundation.
About UT Southwestern Medical Center
UT Southwestern Medical Center, one of the premier medical centers in the nation, integrates pioneering biomedical research with exceptional clinical care and education. Its more than 1,400 full-time faculty members – including four active Nobel Prize winners, more than any other medical school in the world – are responsible for groundbreaking medical advances and are committed to translating science-driven research quickly to new clinical treatments. UT Southwestern physicians provide medical care in 40 specialties to nearly 89,000 hospitalized patients and oversee 2.1 million outpatient visits a year.
This news release is available on our World Wide Web home page at http://www.utsouthwestern.edu/home/news/index.html
To automatically receive news releases from UT Southwestern via e-mail, subscribe at www.utsouthwestern.edu/receivenews
ATTENTION
ALIENS ARE COMING TO ABDUCT ALL THE GOOD LOOKING AND SEXY PEOPLE.
YOU WILL BE SAFE, I'M JUST EMAILING TO SAY GOODBYE
pittsburg -23.50
The line for pitsburg against minosota on Sunday DEc 3rd was pitsburge favored with 23.50
 |
 | ||||||||||
